تعیین بیوتکنیک پرورش صدفچه های دوکفه ای لب سیاه ‭(Pinctada margaritifera) ‬تولید شده در کارگاه تکثیر بندرلنگه در منطقه قشم و هندورابی

کاهش روز افزون ذخایر صدف مروارید ساز لب سیاه علیرغم نزدیک به دو دهه ممنوعیت صید قانونی آن محققین موسسه تحقیقات علوم شیلاتی ایران را به تلاش بیشتر در یافتن راهکارهای بازسازی ذخایر از دست رفته ترغیب نمود. پس از موفقیت در زمینه تکثیر و حصول صدفچه گام بعدی پرورش آن در محلهایی است که بتواند ضامن رشد و بقای مناسب صدفچه باشد. تحقیق حاضر پرورش این گونه از صدفچه را در دو زیستگاه قدیمی آن، میچاییل و جزیره هندورابی مقایسه می کند. تعداد ‮‭600‬ عدد صدفچه به صورت 3 تکرار ‮‭200‬ تایی ‮‭14‬ هفته پس از نشست و با اندازه ‮‭85.2 85.16‬ میلیمتر بصورت تصادفی به دو محل پرورش منتقل و به مدت یکسال در عمق ‮‭10‬ متری پرورش داده شدند. صدفهای جوان میچاییل با اندازه ‮‭35.73‬ میلیمتر در حدود 2 سانتیمتر از صدفچه های هندورابی بزرگتر بودند (‮‭05.0‬‭> P) ‬و در عین حال با ‮‭20‬ درصد مرگ ومیر که 2 برابر هندورابی بود سال را سپری کردند. سرعت رشد روزانه ‭(DGR) ‬روند مشابهی را در ماههای مختلف نشان می داد اما میزان آن در میچاییل بیشتر بود.بیشترین و کمترین سرعت رشد در ماه اردیبهشت و آبان با نرخ ‮‭32.0‬ میلیمتر در روز در میچاییل و اسفند ماه با نرخ ‮‭01.0‬ میلیمتر در روز در هندورابی ثبت گردید. مدل خطی رشد با قابلیت پیشگویی اندازه طول صدف در زمان مورد نظر در هر دو منطقه مناسبترین مدل می باشد. طول پاشنه و ضخامت صدفچه هر دو در میچاییل بزرگتر از هندورابی بودند اما روند تغییرات در طول صدف گویا تر است. میزان مواد مغذی بیشتر در میچاییل با شفافیت پیوسته کمتر نسبت به هندورابی (‮‭05.0‬‭> P) ‬احتمالا توجیه کننده رشد بیشتر آن می باشد. اگرچه میزان رسوب زیاد روی پوسته صدف در هر بار زیست سنجی دلیل محتمل مرگ و میر بیشتر آن می باشد. هر دو محل برای پرورش صدفچه مناسب می باشد اگرچه با انجام روشهای پرورشی که رسوب ذرات معلق بر روی صدف را کاهش دهد منطقه میچاییل صدفهای بزرگتری را تحویل خواهد داد. کلمات کلیدی: صدفچه، میچاییل ، هندورابی ، صدف لب سیاه ، سرعت رشد روزانه ، صدف مروارید ساز