بررسی نوع و میزان ناهنجاری های احتمالی در نخل های بارده کشت بافتی خرما

تکنیک کشت بافت گیاهی به عنوان یک روش تجاری تکثیر می تواند مواد گیاهی مورد نیاز برای تحقق اهداف برنامه های توسعه، احیا و اصلاح نخلستان های خرمای کشور را تامین نماید لیکن احتمال بروز تغییرات ژنتیکی و اپی ژنتیکی در نتاج حاصله در طی این فرایند وجود دارد. در این تحقیق به منظور تعیین نوع و میزان ناهنجاری های احتمالی رویشی و زایشی درختان حاصل از کشت بافت رقم برحی، در گروه سنی باردهی 3 سال در منطقه میناب، ‮‭20‬ اصله نخل طی سالهای ‮‭1387‬ تا ‮‭1389‬ مورد بررسی قرار گرفت. ناهنجاری های رویشی مشاهده شده شامل کوتولگی، گوناگونی رنگ برگچه، بدشکلی پاجوش، بدشکلی تنه جوش، برگ های با دمبرگ بلند و تراکم برگچه کم در انتها در تنه جوش ها و پاجوش ها بودند. در رابطه با ناهنجاری های زایشی که شامل عدم تشکیل میوه یا تولید میوه های پارتنوکارپ و نیز ریزش میوه ها بود، به نظر می رسد با افزایش سن باردهی و استفاده از گرده مناسب و اعمال مدیریت صحیح در باغ میزان ناهنجاری ها کاهش یابد. نتایج مربوط به درصد میوه نشینی، درصد میوهای پارتنوکارپ و درصد ریزش براساس یک طرح بلوک های کامل تصادفی تجزیه و میانگین ها با آزمون ‭LSD ‬مقایسه شدند. واژه های کلیدی: ناهنجاری کشت بافت در خرما، تغییرات سوماکلونال، درصد میوه نشینی