اثر رژیم های مختلف غذایی و شوری آب بر عملکرد تولید و بروز آسیت در جوجه های گوشتی

آزمایش حاضر بمنظور مقایسه اثر دو نوع جیره آردی و پلت در شرایط شرب دو نوع آب شور و شیرین بر عملکرد جوجه های گوشتی و تاثیر محدودیت فیزیکی جیره های پلت شده بر کاهش بروز آسیت اجرا گردید. تعداد ‮‭1080‬ قطعه جوجه یکروزه تجاری سویه راس ‮‭308‬ در سن 8 روزگی به ‮‭24‬ واحد آزمایشی تقسیم شدند و آزمایشی در قالب طرح کرتهای خردشده با دو سطح مصرف آب شیرین و شور در دوره آغازین بعنوان کرت اصلی و چهار رژیم غذایی بعنوان کرت فرعی، هر کدام در سه تکرار و هر تکرار ‮‭45‬ جوجه بکار رفت. چهار رژیم غذایی شامل جیره آردی، پلت، پلت1 و پلت2 بود. جیره های پلت بترتیب شامل صفر، یک و دو بار محدودیت غذایی روزانه در دوره آغازین بود. پس از آن جیره ها تا ‮‭40‬روزگی بصورت آزاد مصرف شدند. نتایج نشان داد که مصرف آب شور اثری بر عملکرد جوجه ها و بروز آسیت نداشت. رژیم های غذایی پلت در مقایسه با جیره آردی صفات متوسط افزایش وزن، خوراک مصرفی و وزن زنده پایان دوره، شاخص های آسیت و چربی بطنی جوجه ها را افزایش دادند (‮‭0/05‬‭P<) ‬اما تاثیری بر ضریب تبدیل غذایی نداشتند. جیره پلت با یک بار محدودیت روزانه موجب کاهش وزن و کاهش مصرف غذای دوره آغازین جوجه ها در مقایسه با جیره پلت شد (‮‭0/05‬‭P<) ‬و پس از رفع محدودیت بسرعت وزن جوجه ها جبران گردید. در مقایسه با جیره پلت، رژیم یک بار محدودیت موجب کاهش رشد اولیه جوجه ها و رژیم دو بار محدودیت موجب کاهش وزن انتهای دوره شد (‮‭0/05‬‭P<) ‬ولی هیچیک موجب کاهش شاخص های آسیت نشد ولی یک بار محدودیت در برنامه کنترل مصرف غذا و کاهش وزن اولیه جوجه ها موثرتر بود. نتایج این آزمایش نشان میدهد که اثر جیره مستقل از شوری رایج در آب شرب منطقه است و جیره پلت در مقایسه با جیره آردی موجب افزایش موثر وزن جوجه ها و شیوع آسیت شده ولی دو روش محدودیت غذایی قادر به جبران تلفات آسیت نبود. واژه های کلیدی: جوجه گوشتی، جیره پلت، جیره آردی، عملکرد تولید، آسیت