استفاده از عوامل کنترل بیولوژیک سفیدبالک های گوجه فرنگی در شرایط گلخانه های استان تهران

در سالهای اخیر کشت محصولات گلخانهای در کشور به دلیل مزیتهای نسبی روند رو به رشدی داشته و خوشبختانه کنترل بیولوژیک نیز به عنوان روشی پایدار و همسو با طبیعت در کشتهای زیرپوشش، به ویژه در کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی روندی رو به توسعه داشته است. بر همین اساس، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور نیز از اواخر سال ‮‭1388‬ با همکاری شرکت گیاهبذر الوند طی دو دورهی کشت اقدام به ارزیابی ‮‭16‬ عامل و فرآوردهی تجاری کنترل بیولوژیک خارجی در سطحی معادل ‮‭15/8‬ هکتار، شامل ‮‭26000‬ مترمربع گوجهفرنگی گلخانهای نمود. نتایج حاصل از رهاسازی و بکارگیری عوامل مفید در چهار گلخانه گوجهفرنگی نشان داد که برخی از این عوامل مانند زنبور پارازیتویید ‭Eretmocerus eremicus‬، سن شکارگر ‭Macrolophus pygmaeus ‬و قارچ بیمارگر ‭Lecanicillium muscarium ‬در کنترل سفیدبالک گلخانهای ‭Trialeurodes vaporariurom ‬از پتانسیل خوبی برخوردار هستند. به نحوی که ضمن استقرار سن ماکرولوفوس، بیشترین پارازیتیسم مراحل نابالغ سفیدبالک توسط زنبور پارازیتویید و حشرهکش قارچی مایکوتال به ترتیب به میزان ‮‭92/5‬ و ‮‭86/3‬ درصد بدست آمد. در مجموع استفاده از عوامل کنترل بیولوژیک رضایتبخش بوده و توانسته است ضمن حذف سمپاشیهای مکرر، زمینهی استفاده از زنبور گردهافشان و تولید محصول سالم را فراهم کند. در این گزارش راهکارها و عوامل موثر در موفقیت توسعه پایدار صکنترل تلفیقی آفات مبتنی بر روشهای بیولوژیک در شرایط گلخانههای گوجهفرنگی (کشت هیدروپونیک و بستر خاکی) مورد بحث قرار گرفته است. واژههای کلیدی: سفیدبالک گلخانه، زنبورهای پارازیتویید، سن ‭Macrolophus‬، گوجهفرنگی، کنترل بیولوژیک