ارزیابی و مقایسه کارایی فرمولاسیون ‭EC ‬چریش در موسسه تحقیقات گیاه پزشکی با برخی از ترکیبات آفت کش در کنترل تعدادی از آفات

این تحقیق در استان مرکزی روی شته سبز هلو انجام شد. شته سبز هلو ‭(Myzus persicae Sulger) ‬یکی از مهمترین آفات خسارتزا روی درختان هلو در اکثر نقاط ایران و در سایر مناطق جهان می باشد، که باعث بروز خسات های کمی و کیفی شدید روی درخت و میوه هلو می گردد. درا ین طرح تاثیر عصاره گیاهی چریش (فرموله شده در موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در سه غلظت) و مقایسه با سموم حشره کش دیگر (دیازینون، دلتامترین و پریمیکارب)، علیه شته سبز هلو در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 6 تیمار در 4 تکرار طی سال های ‮‭1390-1391‬ بررسی گردید. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: 1- چریش با غلظت 3 در هزار، 2- چریش با غلظت 2 در هزار، 3- چریش با غلظت 1 در هزار، 4 - دیازینون با غلظت 1 در هزار، 5- پریمیکارب با غلظت ‮‭0/7‬ در هزار، 6- دلتامترین با غلظت ‮‭0/5‬ در هزار به همراه یک تیمار شاهد (بدون هیچگونه کنترل شیمیایی). واحد نمونه برداری جهت شمارش شته ها نیز ‮‭20‬ سانتی متر از سرشاخه درخت هلو تعیین گردید، همچنین شمارش شته ها در یک روز قبل از سمپاشی و ،3 ،‮‭14 7‬ و ‮‭21‬ روز بعد از هر سمپاشی انجام شد و درصد تلفات شته با استفاده از معادله هندرسون-تیلتون، محاسبه گردید. نتایج حاصل نشان دادند که درصد تلفات شته در تیمارهای آزمایشی دارای اختلاف معنی دار بوده و در ‮‭21‬ روز بعد از کاربرد آنها، تیمار چریش 3 در هزار بعد از حشره کش دیازینون در رتبه دوم و هم گروه با سم پریمور و بالاتر از سم دسیس قرار گرفته است. واژه های کلیدی: شته سبز هلو، ‭Myzus persicae Sulger‬، استان مرکزی، حشره کش ها، عصاره چریش.