بررسی امکان استفاده از چای کمپوست در کشت هیدروپونیک توت فرنگی

در این پزوهش، تاثیر درصدهای مختلف مصرف چای ورمی کمپوست و نمک های معدنی عناصر غذایی متداول در تولید توت فرنگی بر عملکرد و کیفیت میوه توت فرنگی مورد بررسی قرار گرفت. درصدهای مختلف چای ورمی کمپوست و کودهای شمیایی عبارتند از؛ T1 (چای ورمی کمپوست‮‭25‬ درصد + ‮‭75‬ درصد محلول غذایی حاوی نمک های عناصر غذایی براساس فرمول های تجاری متداول)، T2(چای ورمی کمپوست‮‭50‬ درصد +‮‭50‬ درصد محلول غذایی از نوع نمک های شیمیایی)، T3 (چای ورمی کمپوست ‮‭75‬ درصد +‮‭25‬ درصد محلول غذایی از نوع نمک های شیمیایی) و ‮‭100‬‭)T‬4 درصد چای ورمی کمپوست) و به همراه ‮‭100‬‭) T‬5 درصد محلول غذایی از نوع نمک های شیمیایی) توت فرنگی بر عملکرد و کیفیت میوه توت فرنگی رقم سیلوا مورد ارزیابی قرار گرفت. این طرح به صورت کاملا تصادفی در 3 تکرار و 5 تیمار در شرایط کنترل شده گلخانه، به صورت کشت هیدروپونیک باز در بسترهای مخلوط پرلیت، کوکوپیت و ماسه با نسبت های،‮‭40 40‬ و‮‭20‬ انجام گرفت. صفات مورد بررسی عبارت بودند از: وزن کل میوه، وزن بزرگترین میوه، وزن ‮‭15‬ عدد میوه، اسیدیته میوه، سفتی بافت میوه، مقدار ویتامین ‭C ‬میوه، مواد جامد محلول میوه، ارزیابی ویژگی های حسی میوه،‭pH ‬میوه،‭pH ‬و ‭EC ‬آب ورودی و خروجی از گلدان ها، جمعیت میکروب های هوازی و غیرهوازی آب ورودی و خروجی از گلدان ها. نتایج این تحقیق نشان داد که عملکرد میوه در تیمار ‮‭100‬ درصد محلول غذایی از نوع نمک های شیمیایی ‭ (T‬5) دارای بیشترین وزن کل میوه بود، ولیکن، تیمار T2 در گروه دوم آماری قرار گرفت که از لحاظ خصوصیات حسی نسبت به تیمار‮‭100‬ درصد کود شیمیایی، تفاوت محسوسی نشان داد. همچنین تعداد میوه در بوته نیز از روند فوق تبعیت می کرد. با توجه به نتایج حاصل از تجزیه واریانس، اثر تیمار کوددهی بر همه صفات در سطح 1 درصد معنی دار بود، در تحقیق حاضر تاثیر تیمارها بر ‭pH ‬و ‭EC ‬آب ورودی و خروجی و تعداد میکروارگانیسم های هوازی در عصاره ورمی کمپوست افزایش معنی داری نسبت به تیمارهای کود شیمیایی داشتند. همچنین، تعداد میکروارگانیسم های بی هوازی در تیمارهای کود شیمیایی بیشتر بودند. ترکیبات آلی در افزایش رنگ میوه نقش مهمی داشتند به طوری که در تیمار ‮‭100‬ درصد عصاره ورمی کمپوست ‭(T‬4)، میوه توت فرنگی دارای رنگ بیشتری نسبت به بقیه تیمارها بود. در این تحقیق تیمار ‮‭25‬ درصد و ‮‭50‬ درصد عصاره ورمی کمپوست دارای بیشترین میزان ویتامین ‭C ‬در میوه توت فرنگی نسبت به سایر تیمارها بودند. همچنین با افزایش درصد عصاره ورمی کمپوست در محلول غذایی، میزان درجه بریکس میوه افزایش آماری معنی داری نسبت به تیمار ‮‭100‬ درصد عصاره ورمی کمپوست ‭(T‬4) و ‮‭100‬ درصد محلول غذایی از نوع نمک های شیمیایی ‭(T‬5) نشان داد. براساس ارزیابی ویزگیهای حسی میتوان نتیجه گرفت که از میان زمانهای مختلف برداشت، دومین زمان برداشت، و از میان تیمارها، تیمار T2 بهترین ویژگی های حسی را به همراه داشته اند. با توجه به نتایج به دست آمده در این تحقیق، مشخص شد که با استفاده از عصاره ورمی کمپوست در محلول غذایی و جایگزینی بخشی از محلول غذایی از نوع نمک های شیمیایی با عصاره ورمی کمپوست (نسبت یک به یک)، میتوان کیفیت و کمیت میوه توت فرنگی را بهبود بخشید.