ارزیابی اثربخشی اجتماعی- اقتصادی و فضایی اسکان عشایر در کانون های هدایتی و خودجوش

با توجه به اقدامات از قبیل واگذاری زمین زراعی، ساخت مسکن و امکانات خدماتی واقتصادی طی دو دهه گذشته در جهت اسکان عشایر ، ارزیابی اثربخشی اجتماعی- اقتصادی و فضایی به منظور مدیریت صحیح طرح ساماندهی و اسکان در آینده ضروری می باشد. لذا هدف کلان پژوهش ارزیابی رضایت مندی خانوارها در طرح ساماندهی اسکان عشایر در کانون های هدایتی و خودجوش استان فارس و مقایسه دو کانون از نظر برخورداری در شاخصهای اقتصادی، اجتماعی و کالبدی می باشد. دراین تحقیق رضایت مندی به عنوان یکی از معیارهای اصلی ارزیابی کیفیت محیطی کانون های توسعه مطرح شده که خود تابع تیوری های سنجش گرایش است. لذا دو متغیر اصلی تحقیق عبارت است از سطح برخورداری کانون ها از امکانات و دیگری میزان رضایت مندی عشایر اسکان یافته از امکانات می باشد. روش تحقیق به صورت میدانی و شامل ‮‭13‬ کانون هدایتی و ‮‭12‬ کانون خودجوش بوده که عملیات اسکان و ساماندهی به طور نسبی در آنها به پایان رسیده است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ‮‭361‬ سرپرست خانوار محاسبه گردیده و تعدادی نمونه در هرکانون مشخص شده سپس به روش نمونه گیری تصادفی ساده پرسشنامه ها در هر کانون تکمیل شده است. نتایج تحقیق نشان داد اکثریت خانوارهای کانون های هدایتی و خود جوش طرح اسکان عشایر را اثر بخش دانسته و درصد رضایت مندی بالایی از طرح دارند. نکته قابل توجه اینکه در حالی که در اکثریت موارد امکانات مختلف واگذاری در کانون های هدایتی بیشتر از کانون های خودجوش بوده ولی رضایت مندی در کانون های خودجوش از امکانات به مراتب بالاتر از کانون های هدایتی است. هم چنین نتایج تحقیق نشان داد که کانونها از نظر پاره ای از امکانات بخصوص بهداشتی - درمانی، دامپزشکی، اماکن عمومی و.... در برخورداری بسیار پایین می با شند. لذا ضرورت دارد با ارتقا میزان شاخص های دسترسی و برخورداری عشایر از طریق اجرای آیین نامه ساماندهی عشایر، و سایر مراجع قانونی مانند شورای برنامهریزی استان اقدام لازم صورت گیرد. کلید واژ ه ها : اسکان عشایر کانون های هدایتی - کانون های خودجوش- رضایت مندی - برخورداری