بررسی کارایی رهاسازی اشباعی باکتری Bacillus thuringiensis در کنترل بیولوژیک کرم میوه خوار خرما (Batrachedra amydraula) در شرایط مزرعه ای
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: خوزستان
شهر موضوع گزارش: اهواز
شناسه ملی سند علمی: R-1054850
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 225
تعداد صفحات: 43
سال انتشار: 1393
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
شب پره کوچک خرما (Batrachedra amydraula Meyrick) یکی از مهمترین آفات میوه خرما در نخلستان می باشد. به طوری که در بعضی درختان 50 تا 70 درصد میوه ها توسط لارو نسل-های مختلف آفت خسارت دیده و ریزش می کنند. هدف از انجام این پژوهش بررسی رهاسازی اشباعی باکتری Bacillus thuringiensis برای کنترل کرم میوه خوار خرما در شرایط نخلستان بود. برای انجام این آزمایش از جدایه B. thuringiensis kurstaki استفاده گردید. از طرح اسپلیت پلات برای انجام تحقیق استفاده شد. پلات های اصلی شامل سه زمان رهاسازی همزمان، سه روز و یک هفته پس از ظهور کرم میوه خوار خرما در هر نخلستان بود. پلات های فرعی شامل سه سطح مختلف رهاسازی حداقل(یک دهم غلظت کشنده 50)، رهاسازی متوسط(غلظت کشنده 50 ) و رهاسازی حداکثر(ده برابر غلظت کشنده 50 )که به صورت 2 روز در میان و به مدت یک هفته رهاسازی ادامه داشت. این آزمایش دارای چهار تکرار بوده و هر تکرار شامل یک نفر نخل خرما رقم سایر بود. یک تیمار کنترل شیمیایی با حشره کش دیازینون و یک تیمار بدون کنترل شیمیایی و کنترل بیولوژیک به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. درصد آسیب میوه به عنوان نشانه ی بیولوژیکی فعالیت آفت از اواسط فروردین ماه به فاصله هر دو هفته یک بار از درختان تیمار و شاهد نمونه برداری گردید. صفات کمی مختلف شامل طول، عرض، وزن و حجم میوه در تیمارهای مختلف ارزیابی شد. نتایج نشان داد که بین تیمارهای مختلف رهاسازی اشباعی باکتریB.t، از نظر شدت آلودگی میوه به کرم میوه خوار خرما اختلاف وجود دارد. به طوری که بیشترین آلودگی در تیمار رهاسازی حداقل در شرایط 7 و 3 روز پس از ظهور کرم میوه خوار ثبت شده است. کمترین آلودگی در شرایط رهاسازی حداکثر و از این لحاظ تفاوت معنی داری بین سه زمان مختلف رهاسازی وجود ندارد. کمترین متوسط سرعت رشد و بیشترین کاهش متوسط سرعت رشد آسیب در تیمار رهاسازی حداکثر و همزمان با ظهور کرم میوه خوار خرما بود. صفات کمی میوه خرما در حالات مختلف رهاسازی اشباعی و کنترل شیمیایی با شاهد تفاوت معنی دار در سطح احتمال 1 درصد داشتند. بالاترین و کمترین کارایی کنترل کرم میوه خوار خرما به ترتیب در شرایط رهاسازی حداکثر همزمان با ظهور و رهاسازی حداقل و یک هفته پس از ظهور بوده است. در شرایط انجام مطالعه کارایی کنترل بالای 90 درصد تیمار رهاسازی حداکثر و همزمان با ظهور حاکی از امکان کاربرد موفق باکتری B.t. برای کنترل موفق کرم میوه خوار خرما در شرایط مزرعه است. واژه های کلیدی: کرم میوه خوار خرما، Bacillus thurengiensis، رهاسازی اشباعی