بررسی کارایی دورکنندگی تیرام ‭(Ratook‬ض) و نصب توری در کاهش خسارت تشی در جنوب استان کرمان

تشی ‭Hystrix indica ‬بزرگترین جونده موجود در دنیا است که به انواع گیاهان مثمر و غیر مثمر زراعی و طبیعی حمله می کند اما بیشترین خسارت این آفت، متوجه مناطق جنگلی به ویژه جنگلهای مصنوعی است. در سالهای اخیر فعالیت و خسارت این جانور در سطح مراتع و جنگلهای طبیعی و تحت حفاظت منطقه جنوب استان کرمان، به ویژه جنگلهای بنه، به شدت افزایش یافته است. نظر به عدم کارایی روشهای فیزیکی و نیز اثرات سو زیست محیطی روشهای شیمیایی برای کنترل این آفت، در این تحقیق سعی شد با استفاده از روشهای ایمنی نظیر کاربرد تیرام به عنوان یک ماده دورکننده جوندگان و اکسی کلرور مس و نیز کاربرد توری سیمی، خسارت این آفت کاهش داده شود. به این ترتیب که تیرام با سه غلظت بر اساس مقدار توصیه شده توسط شرکت تولید کننده و آزمایشات اولیه شامل (،‮‭80 40‬ و ‮‭120‬ گرم در متر مربع)، اکسی کلرور مس به غلظت ‮‭400‬ گرم در لیتر به همراه نصب توری سیمی و شاهد (بدون اقدام)، به عنوان 6 تیمار در نظر گرفته شد و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 5 تکرار که هر تکرار عبارت از یک روز ارزیابی میباشد، به اجرا در آمد. در هر تیمار با توجه به فاصله زیاد درختان بنه از یکدیگر، تعداد ‮‭50‬ درخت در سطح چند هکتار از جنگلهای بنه در نظر گرفته شد. ارزیابی تاثیر تیمارها از طریق بررسی تعداد درختان آسیب دیده و میزان خسارت وارده به هر درخت به انجام رسید. نتایج نشان داد که تیمارهای تیرام و توری سیمی ضمن تفاوت معنی دار با شاهد، کمترین خسارت را متحمل شده و میتوانند به عنوان روشهای مناسب کاهش خسارت آفت تشی به درختان جنگلی، مورد استفاده قرار گیرند. در این بین کاربرد توری سیمی و تیرام با غلظت ‮‭120‬ گرم در متر مربع، در تمام دوره مطالعه بدون خسارت بودند که در موارد بسیار حساس و یا برای دوره های طولانی تر حفاظت درختان قابل استفاده میباشند. واژه های کلیدی: بنه، جیرفت، تشی، ترکیبات دورکننده، تیرام، توری سیمی