بررسی علل کاهش آب دریاچه ارومیه و ارایه راه حل های مناسب جهت تغییر وضع موجود

دریاچه ارومیه یکی از مهم ترین و ارزشمندترین اکوسیستم های آبی ایران است. دریاچه ارومیه که در گذشته چیچست نیز نامیده میشد. دریاچه ارومیه، بزرگ ترین دریاچه داخلی ایران و دومین دریاچه آب شور دنیا است. بارندگی دراین حوضه سالانه در حدود ‮‭350‬ الی ‮‭550‬ میلیمتر می باشد. مقدار آب دریاچه در مواقع پرآبی ‮‭6000‬ کیلومتر مربع می باشد که از سال ‮‭1374‬ شروع به کاهش پیدا کرد. کاهش سطح آب دریاچه در سال ‮‭1393‬ به حدود ‮‭1270‬ متر از سطح دریا رسید. برای رسیدن بهتر از اکولوژیک، این دریاچه سالانه به ‮‭3-4‬ میلیارد متر مکعب آب نیاز دارد. مقدار آب مورد نیاز برای رسیدن به تراز حداکثر حدود ‮‭24‬ میلیارد متر مکعب تخمین زده میشود. اختصاص بیشترین میزان منابع آبی منطقه به بخش کشاورزی، تغییر اقلیم وکاهش نزولات جوی، افزایش سطح زیر کشت، تبخیر زیاد در پی گرم شدن هوا، برداشت غیر مجاز از آب های زیرزمینی در پی حفر چاه، احداث بی رویه سدها و تقسیم دریاچه به دو قسمت شمالی و جنوبی بوسیله احداث جاده دلایل اصلی کاهش سطح آب این دریاچه می باشند. آرتمیا ارومیانا به عنوان مهمترین آبزی دریاچه ارومیه یک سخت پوست می باشد که برای ادامه حیات نیاز به شوری کمتر از ‮‭200‬ گرم در لیتر دارد، در صورتی که در شرایط فعلی میزان شوری آب دریاچه به ‮‭400‬ گرم در لیتر رسیده است. کاهش و کنترل مصرف آب در بخش های کشاورزی و صنعت می تواند برای جلوگیری از روند کاهش آب دریاچه موثر باشد. استفاده از آب تعدادی از منابع از جمله رودخانه زاب، رودخانه ارس و دریای خزر از راه حل های پیشنهادی می باشد. کلمات کلیدی:دریاچه ارومیه، کاهش آب، عوامل موثر، راه حل ها