بررسی وضعیت اعتبارات ترویج کشاورزی در دهه اخیر و میزان تناسب آن با نیازها و اولوی ت های بخش کشاورزی

ترویج کشاورزی نقش کلیدی در تحق ق توسعه پایدار و نیل به اهداف بخش کشاورزی ایران ایفا می کند. عملکرد ترویج کشاورزی بخش دولتی در ایران همواره به دلیل محدودی ت منابع مالی، مورد انتقاد جد ی بوده است. تحقیق حاضر در نظر دارد وضعی ت اعتبارات ترویج کشاورزی استان تهران و میزان تناسب آن با نیازها و اولوی ت های بخش کشاورزی استان را در فاصله سال های ‮‭1380‬ تا ‮‭1391‬ مورد بررسی قرار دهد. بدین منظور، آزمون رتبه ای فریدمن، ضریب تغییر، نرخ رشد سالیانه مرک ب و همچنین ضریب همبستگی پیرسون به کار برده شد. داده های او لی ه این تحقیق از طریق تکمیل پرسشنامه از تعداد ‮‭35‬ نفر کارشناسان ترویج سازمان جهاد کشاورزی استان تهران در سال ،‮‭1393‬ جمع آوری شد. داده های ثانویه مورد نیاز نیز به روش کتابخانه ای و اسنادی بدست آمد. نتایج تحقیق نشان داد که رابطه معنی داری بین اعتبارات تخصیص یافته به ترویج کشاورزی و نیازها و اولوی ت های بخش کشاورزی استان تهران وجود ندارد. بیش از ‮‭68‬ درصد از کارشناسان ترویج مورد مطالعه، مهمترین دلیل مشکلات موجود ترویج را کمبود اعتبارات بیان نمودند. نتایج همچنین بیانگر وجود رابطه معنی دار بین اعتبارات مصو ب و اعتبارات تخصیصی ترویج کشاورزی استان در سطح ‮‭0/01‬ معنی داری بود. ضمن این که، نوسانات و نرخ رشد اعتبارات برنامه ترویج و آموزش کشاورزی از سایر برنامه های کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران کمتر بود که بیانگر عدم تناسب میزان این اعتبارات با نیازهای بخش کشاورزی استان تهران می باشد. واژه های کلیدی: اعتبارات، ترویج، بخش کشاورزی، اولوی ت.