بررسی و شناخت ویژگی های پوشش گیاهی حاشیه رودخانه ها و مسیل های استان بوشهر

استان بوشهر به لحاظ برخورداری از موقعیت کوهپایه ای و آب و هوای خشک و نیمه خشک، و بارش های محدود و پراکنده از نظر وضعیت پوشش گیاهی ضعیف بوده و بیشتر مراتع این استان در وضعیت مراتع فقیر تا خیلی فقیر قرار می گیرند. لذا، این طرح در تمام محدوده های مطالعاتی در سطح استان بوشهر به اجرا در آمده و در این راستا اطلاعات مختلفی از ویژگی های پوشش گیاهی حاشیه رودخانه ها وآبراهه های این استان جمع آوری و استخراج گردیده است. این اطلاعات از طیف متنوعی، مشتمل بر اطلاعات مکانی و توصیفی رودخانه ها برخوردار بوده و شامل تنوع پوشش گیاهی اراضی حاشیه رودخانه ها (کشاورزی، مرتعی و ) می باشد. کلیه شبکه آبراهه های موجود در نقشه های ‮‭250000:1‬ به عنوان نقشه شبکه آبراهه های مبنا منظور گردیدند و بر اساس اطلاعات موجود و بازدیدهای میدانی وضعیت انبوهی و نوع پوشش گیاهی، چگونگی پهنه بندی آنها در حواشی رودخانه و کاربری اراضی در هر دو طرف رودخانه ها شناسایی گردید. پس از گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و عملیات های میدانی و فن سنجش از دور، تمامی اطلاعات به محیط نرم افزار ‭ArcGIS ‬در قالب فایل های ‭SHP ‬و بانک های اطلاعاتی وارد شدند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که در بستر و کناره های رودخانه های دایمی در این استان همانند رودخانه مند، باهوش، دالکی، شاپور و حله انبوهی پوشش در برخی از بازه ها بسیار زیاد می باشد که اکثر گونه های غالب آن را گز و نی تشکیل می دهند حتی در برخی از بازه ها انبوهی پوشش به بیش از ‮‭90‬% هم می رسد. بطور کلی انبوهی پوشش در رودخانه ها و مسیل های محدوده های مطالعاتی در حد کم تا متوسط بوده و از نظر پوشش گیاهی غالب در اکثر بازه ها، پوشش از نوع علفی و بوته ای بوده و پوشش درختی و درختچه ای در تعداد معدودی از بازه ها قابل مشاهده است. همچنین نتایج حاصله از کاربری اراضی در حاشیه رودخانه ها نشان داد که به طور متوسط در طول ‮‭980‬ کیلومتر از حاشیه رودخانه ها کاربری اراضی به شکل مرتع، ‮‭812‬ کیلومتر جنگل (جنگل های طبیعی یا مصنوعی)، ‮‭1241‬ کیلومتر کاربری کشاورزی (باغ، زراعت آبی و زراعت دیم) داشته و ‮‭155‬ کیلومتر آن تحت سایر کاربری ها می باشد. کلمات کلیدی: رودخانه ها، پوشش گیاهی، انبوهی، کاربری اراضی، بوشهر.