بررسی مکانیسم های مولکولی مقاومت به خشکی در جو تیمار شده با قارچ اندوفایت با استفاده از راه کار پروتیومیکس

تنش های غیرزیستی از مهم ترین عوامل محدودکننده رشد و نمو گیاهان زراعی می باشند و پاسخ گیاهان به تنش های محیطی در تمام سطوح اتفاق می افتد. قارچ اندوفیت ‭P. indica ‬یکی از میکروارگانیسم های مفید است که از دامنه میزبانی وسیع و خاصیت تحریک کنندگی رشد گیاه برخوردار می باشد و مقاومت گیاهان را به تنش های زیستی و غیرزیستی افزایش می دهد. پژوهش حاضر به منظور بررسی تغییرات پروتیوم گیاه جو تلقیح شده با قارچ ‭P. indica ‬تحت تنش خشکی انجام شده است. برای این منظور آزمایش گلخانه ای در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتورهای آزمایش شامل 3 سطح خشکی (%‮‭50‬‭.F.C.‬، ‭F.C ‬و ‮‭25‬‭.F.C %) ‬و دو سطح (تلقیح شده و تلقیح نشده) بودند. گیاهان به مدت 2 هفته در شرایط بدون تنش قرار گرفتند و سپس تنش خشکی در آن ها القا شد. 2 هفته بعد از تنش نمونه برداری از برگ گیاهان شاهد و تلقیح شده انجام پذیرفت. سپس بعد از استخراج پروتیین، الکتروفورز دو بعدی نمونهها انجام شد. نتایج نشان داد که قارچ ‭P. indica ‬با افزایش بیان تعدادی از پروتیین ها مانند ‭TCTP ‬و همچنین افزایش بیان آنزیم های آنتی اکسیدان مهمی مانند آسکوربات پراکسیداز و 2- سیس پروکسی ردوکسین به گیاهان تلقیح شده امکان تحمل بهتر تنش خشکی و رشد بیشتر را در این شرایط می دهد. در مجموع این پژوهش تاثیر مثبت همزیستی قارچ ‭P. indica ‬و گیاه جو را تحت تنش خشکی اثبات کرد. کلمات کلیدی:تنش خشکی، قارچ اندوفایت، پروتیومیکس، جو