کاربرد غده های بذری آغشته به قارچ کش بیولوژیکی ‭Talaromyces flavus ‬جهت کنترل پژمردگی ورتیسلیومی سیب زمینی

بیماری پژمردگی ورتیسلیومی یکی از عوامل مهم کاهش دهنده محصول سیب زمینی در ایران محسوب میشود. از آنجا که این بیماری حتی میتواند موجب تشکیل عدم غده سیب زمینی در گیاه شود، در نتیجه میزان خسارت ناشی از آن نیز بالا میباشد. پژمردگی ورتیسلیومی توسط قارچ های ‭Verticillium dahliae ‬و ‭Verticillium albo-atrum ‬ایجاد میشود. این عوامل بیماریزای قارچی در خاک و یا روی بقایای گیاهی به شکل میکرواسکلروت و میسلیوم زمستان گذرانی نموده و از طریق زخم روی ریشه ناشی از کاشت، نماتد و یا تشکیل ریشه های ثانویه به بافت گیاه حساس نفوذ میکنند. وقوع این بیماری در اقلیم خنک نیز قابل ملاحظه است و در دمای بین ‮‭16‬ تا ‮‭27‬ درجهصی سانتیگراد قابل پیشرفت می-باشد. در حال حاضر، روشهای کنترل رایج، استفاده از بذر سالم، تناوب زراعی طولانی بیشتر از چهار سال با گیاهان غیر میزبان نظیر غلات، کاربرد ارقام مقاوم مانند خاوران و استفاده از قارچ کش های شیمیایی سیستمیک نظیرکاربندازیم میباشد. اخیرا، کنترل بیولوژیکی با استفاده از قارچهای آنتاگونیست برای کاهش وقوع بیماری مورد توجه قرار گرفته است. بر اساس نتایج پروژه منتج به دستورالعمل حاضر، آغشته سازی بذور با قارچکش بیولوژیک ‭Talaromyces flavus ‬به میزان ‮‭40‬ تا ‮‭60‬ کیلوگرم برای بذر مصرفی در یک هکتار شدت و وقوع بیماری را به ترتیب به میزان ‮‭18/04‬ و ‮‭40/31‬ درصد در مقایسه با زمان عدم کاربرد قارچ کش مذکور کاهش داد. همچنین، استفاده از این قارچ کش موجب افزایش محصول به میزان ‮‭17/48‬ درصد گردید.