بررسی افزایش مقاومت درختان انجیر به تنش خشکی با استفاده از سطوح مختلف هرس تنه

انجیر بومی ایران، آسیای شرقی و سوریه است. از زمانهای گذشته انجیر مورد کشت و پرورش قرار گرفته است و در کتاب آسمانی قرآن از آن یاد شده است. یکی ازمشکلات بزرگ مناطق انجیرکاری به صورت دیم، کاهش میزان بارندگی و وقوع خشکسالی هاست. این خشکسالی های متوالی از رطوبت خاک کاسته و منجر به زوال و نابودی درختان مسن انجیر در بسیاری از باغات شده است. به منظور کاهش اثرات نامطلوب خشکسالی وافزایش مقاومت به خشکی درختان انجیر آزمایش هرس تنک تنه درقالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل شانزده تیمار ترکیبی از تعداد تنه های باقیمانده شامل صفر، یک، دو، سه و چهارتنه و نسبت محیط تنه یا تنه های انتخابی به محیط کل تنه ها قبل از تنک کردن شامل 0 ، 1/،‮‭0/15 0‬ ، ‮‭0/2‬ ، ‮‭25‬/،‮‭3 0‬/،‮‭35 0‬/،‮‭4 0‬/،‮‭0/5 0‬ و 1 بودند. این آزمایش روی ‮‭48‬ درخت انجیر رقم سبز، هم سن وهم اندازه با بیش از ‮‭30‬ سال سن به مدت سه سال مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تیمارهای تنک تنه ها در سطوح مختلف دارای اثرات مثبتی برمعیارهای سلامتی درخت همانند عرض برگ ، تعداد برگ، رشد شاخه سال جاری ، پتانسیل آب برگ ، دمای پوشش سبز، زردی وآفتاب سوختگی برگ ، خشکیدگی شاخه و افزایش کیفیت میوه (رنگ، میزان شکفتگی و اندازه ) وکمیت آن (وزن وتعداد) بودند. تیمار حذف تمامی تنه ها با دارا بودن بهترین شرایط سلامت درخت در خشکسالی از لحاظ عملکرد نسبت به دیگر تیمارها ضعیف بود، هرچند در برخی از صفات کیفی میوه اختلاف معنی داری با دیگر تیمارها نداشت. تیمار انتخاب دو و سه تنه وحذف ما بقی تنه ها بطوریکه نسبت محیط تنه های انتخابی به محیط کل تنه ها به ترتیب ‮‭0/5‬ و ‮‭0/3‬ برابرشود منجر به افزایش معنی داری در سلامت درخت، کمیت و کیفیت میوه شدند ولی تیماراول (2 تنه )درسال های خشک جهت افزایش توان مقابله با خشکی، تولید میوه با کیفیت عالی، افزایش درآمد باغدار و حفظ باغات انجیردیم توصیه می گردد .