بررسی اثر استفاده از گیاه کاسنی در جیره بر عملکرد پرواری و خصوصیات لاشه بره های ترکی قشقایی در استان فارس

این پژوهش به منظور بررسی اثر جایگزینی سطوح مختلف علوفه گیاه کاسنی با یونجه، بر صفات پرواری و خصوصیات لاشه بره های نر ترکی قشقایی، انجام شد. ‮‭30‬ راس بره نر به طورتصادفی به 5 گروه تقسیم شدند. تیمارهای آزمایشی دارای ،0 ،‮‭25‬ ،‮‭75 50‬ و ‮‭100‬ درصد کاسنی بودند که با یونجه در جیره جایگزین شد. جیره ها دارای ‮‭60‬ درصد علوفه و ‮‭40‬ درصد کنسانتره بودند. یک ماه برای دوره عادت پذیری و سه ماه برای دوره آزمایش در نظر گرفته شد. تفاوت میانگین وزن زنده بدن در پایان دوره، خوراک مصرفی و اضافه وزن روزانه بین تیمارهای مختلف، معنی دار بود (‮‭0/01‬‭P<). ‬ضریب تبدیل غذایی بین بره های تغذیه شده با جیره های مختلف، تفاوت معنی داری نداشت. برای تیمارهای آزمایشی (1 تا 5)، وزن زنده بدن به ترتیب 6/،‮‭0 48‬/،‮‭1 44‬/،‮‭36/9 40‬ و ‮‭36/5‬ ، خوراک مصرفی روزانه هر راس، به ترتیب ‮‭45‬/،‮‭03 1‬/،‮‭94 1‬/،‮‭0/75 0‬ و ‮‭0/75‬ کیلوگرم و ضریب تبدیل غذایی آن ها به ترتیب ‮‭38‬/،‮‭67 7‬/،‮‭27 6‬/،‮‭10/2 7‬ و ‮‭9/37‬ بود. تیمارها اثر معنی داری بر خصوصیات لاشه نداشتند. در تیمارهای آزمایشی (1 تا 5)، درصد وزن لاشه سرد به ترتیب 8/،‮‭5 56‬/،‮‭4 53‬/،‮‭49/6 50‬ و8/،‮‭50‬ نسبت وزن گوشت به وزن لاشه سرد به ترتیب 0/،‮‭4 44‬/،‮‭8 45‬/،‮‭55/4 49‬ و ‮‭51/2‬ درصد، نسبت وزن چربی قابل تفکیک به وزن لاشه سرد به ترتیب 7/،‮‭9 13‬/،‮‭7 12‬/،‮‭7/73 11‬ و ‮‭9/40‬ درصد و نسبت وزن استخوان به وزن لاشه سرد به ترتیب 5/،‮‭8 15‬/،‮‭7 17‬/،‮‭20/7 18‬ و ‮‭19/5‬ درصد بود. تیمارها همچنین اثر معنی داری بر درصد وزن پوست، طحال، قلب، کلیه، جگر، بیضه، ران، دست، راسته، قلوه گاه، گردن و ضخامت چربی پشت، نداشتند. باتوجه به نتایج این تحقیق، استفاده از ‮‭25‬ و ‮‭50‬ درصد علوفه کاسنی را می توان برای استفاده در جیره بره های ترکی قشقایی، توصیه نمود. کلمات کلیدی:کاسنی، خصوصیات پروار، خصوصیات لاشه، بره نر ترکی قشقایی