بررسی اثر پتاس و رژیمهای آبیاری برروی جو رقم ‭LB‬

به منظور بررسی اثر رژیم های مختلف آبیاری و کود پتاسیم در جو رقم ‭LB ‬آزمایشی به صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار و به مدت دو سال (‮‭1376 -78‬) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گنبد اجرا شد. کرت اصلی هشت تیمار آبیاری شامل یک آبیاری در مرحله ساقه رفتن ‭(I‬1)، یک آبیاری در مرحله خوشه رفتن ‭(I‬2)، یک آبیاری در مرحله دانه بستن ‭(I‬3)، دو آبیاری در مراحل ساقه رفتن و خوشه رفتن ‭(I‬4)، دو آبیاری در مراحل ساقه رفتن و دانه بستن ‭(I‬5)، دو آبیاری در مراحل خوشه رفتن و دانه بستن ‭(I‬6)، سه آبیاری در مراحل ساقه رفتن، خوشه رفتن و دانه بستن ‭(I‬7) و بدون آبیاری به عنوان شاهد ‭(I‬8) و کرت فرعی شامل چهار سطح پتاسیم شامل ،‮‭75‬ ،‮‭25 50‬ و 0 کیلوگرم K2‭O ‬در هکتار بود. نتایج تجزیه مرکب نشان می دهد که بین تیمارهای آبیاری تفاوت معنی دار در سطح یک درصد وجود داشته و بیشترین عملکردها مربوط به تیمارهای دو بار آبیاری ‭(I‬6) و سه بار آبیاری ‭(I‬7) به ترتیب با ‮‭5962‬ و ‮‭5908‬ کیلوگرم در هکتار بوده است. آبیاری در مرحله ساقه رفتن باعث افزایش عملکرد به مقدار ‮‭658‬ کیلوگرم در هکتار نسبت به شاهد، آبیاری در مرحله خوشه رفتن باعث افزایش عملکرد به مقدار ‮‭1136‬ کیلوگرم در هکتار نسبت به شاهد و آبیاری در مرحله دانه بستن باعث افزایش عملکرد به مقدار ‮‭410‬ کیلوگرم در هکتار نسبت به شاهد گردید. این امر نشان می دهد که در بین تیمارهای یک نوبت آبیاری بیشترین عملکرد از آبیاری در مرحله خوشه رفتن بدست می آید. در شرایط اقلیمی منطقه و با توجه به وضعیت رودخانه های فصلی که امکان آبیاری در اواخر زمستان و اوایل فروردین وجود دارد دو نوبت آبیاری در مراحل ساقه رفتن و خوشه رفتن توصیه می گردد. به علت کافی بودن میزان پتاسیم در خاک بین تیمارهای پتاسیم اختلاف معنی داری وجود نداشت همچنین اثر متقابل بین تیمارهای آبیاری و پتاسیم نیز معنی دار نشد. واژه های کلیدی: آبیاری، کود پتاسیم، کارایی مصرف آب و عملکرد جو.