مطالعه ژنتیک جمعیت گونه شبه شوریده خلیج فارس و دریای عمان

تنوع ژنتیکی را می توان به عنوان یک عامل اساسی در جهت جلوگیری از انقراض موجودات و حفاظت از تنوع زیستی معرفی نمود، به منظور بررسی تنوع ژنتیکی ماهی شبه شوریده دهان سیاه‭Atrobucca nibe)) ‬در دریای عمان و خلیج فارس با استفاده از روش توالی یابی ژن ‭D-Loop ‬تعداد ‮‭54‬ نمونه از بافت نرم باله از نواحی جاسک، فجیره و چابهار جدا و در اتانول ‮‭96‬ درصد نگهداری شد‭. DNA ‬با استفاده از روش استات آمونیوم استخراج گردیده و کمیت و کیفیت آن با استفاده از روش اسپکتروفتومتری و الکتروفورز مورد ارزیابی قرار گرفت. نمونه ‭DNA ‬های مطلوب ، ‭PCR ‬و توالی یابی شدند. توالی ناحیه ‭D-Loop ‬شامل ‮‭270‬ جفت بازبود. فاصله ی ژنتیکی مشاهده شده بین نواحی مورد مطالعه‮‭0/06‬ بود.میزان هتروزیگوسیتی براورد شده بیشتر از میزان هتروزیگوسیتی مشاهده شد ، همچنین میزان پایینی از هتروزیگوسیتی مشاهده شده بدست امد،که می تواند بیان کننده کاهش تنوع ژنتیکی مناطق مذکور باشد. میزان ‭Fst ‬بین مناطق مورد مطالعه میانه(‮‭0/1‬) تخمین زده شد که این امر بیان کننده ی تمایز بین جمعیت های موجود می باشد. طبق نتایج حاصل از این بررسی در نواحی مورد بررسی با وجود جریان ژنی مطلوب سه جمعیت متفاوت از شبه شوریده دهان سیاه وجود دارد. کلمات کلیدی : تنوع ژنتیکی ، شبه شوریده دهان سیاه،دریای عمان،خلیج فارس ، ‭D-Loop ‬، ‭mtDNA ‬، اختلاف ژنتیکی ،فاصله ژنتیکی