بررسی بهبود تغذیه گاو های شیری در دوره انتقال و تاثیر آن بر عملکرد گاوهای شیری منطقه گلپایگان

این پژوهش با هدف نشان دادن وضعیت مدیریت تغذیه در طول دوره انتقال و تاثیر بهبود تغذیه بر عملکرد تولید و تولید مثل گاوهای شیری منطقه گلپایگان به اجرا در آمد. به منظور اجرای این طرح ‮‭80‬ راس گاو شیری در دوره خشکی بر اساس روش طبقه بندی شده تصادفی انتخاب شدند. هر هفته، پس از ثبت مشخصات انفرادی با مراجعه به واحدهای دامداری، رکورد برداری از وزن زنده، نوع و میزان خوراک مصرفی و عملکرد تولید مثلی آنها انجام گرفت. با استفاده از اطلاعات بدست آمده و جداول‮‭2001‬‭) NRC) ‬وضعیت مدیریت تغذیه آنها مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت. بر اساس نتایج بدست آمده گاوهای تحت پوشش از نظر دریافت ماده خشک، انرژی و پروتیین خام با کمبود مواجه بودند (‮‭0/01‬‭P< ). ‬در سال دوم بررسی، از تعداد ‮‭80‬ راس گاو تعداد ‮‭40‬ راس از دامهای تحت پوشش در آبستنی دوم و سوم انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه ‮‭20‬ راسی آزمایشی و شاهد تقسیم شدند. جیره آزمایشی قبل و بعد از زایش مطابق با جداول استاندارد، به ترتیب با ‮‭1/55‬ و ‮‭1/67‬ مگاکالری انرژی خالص شیردهی و پروتیین خام ‮‭13‬ و ‮‭18‬ درصد در نظر گرفته شد و برای گروه شاهد هیچگونه اعمال نظری در رابطه با مدیریت پرورش آنها انجام داده نشد. گاوها به طور میانگین در ‮‭21‬ روز آخر آبستنی و ‮‭30‬ روز پس از زایش با جیره تهیه شده تغذیه و مدیریت شدند. امتیاز وضعیت بدنی گاوها، میانگین شیر خام وشیر تصحیح شده و ترکیبات شیر پس از زایش و اطلاعات تولید مثلی ثبت و بررسی شد. نتایج نشان داد که گاوهای گروه تیمار با امتیاز بدنی بالاتری نسبت به گاوهای گروه شاهد زایش کردند. اختلاف بین دوگروه از نظر این صفت معنی دار بود (‮‭0/01‬‭> p ). ‬همچنین گاوهای گروه آزمایشی در اوایل شیردهی، کاهش کمتری در امتیاز وضعیت بدنی نشان دادند. میانگین تولید شیر روزانه در 8 هفته اول شیردهی تفاوت معنی داری را نشان داد، بطوری که گاوهای تغذیه شده با جیره استاندارد شیر بیشتری نسبت به گروه شاهد تولید کردند (‮‭0/05‬‭> p ). ‬درصد ترکیبات شیر گروه آزمایشی بالاتر از گروه شاهد بود. با این حال، اختلاف بین درصد چربی وکل مواد جامد شیر معنی دار بود (‮‭0/05‬‭> p ). ‬از نظر معیارهای تولید مثلی،کاهش معنی داری در میانگین طول روزهای باز، فاصله زایش تا اولین تلقیح، تعداد تلقیح به ازای آبستنی در گروه آزمایشی مشاهده شد (‮‭0/01‬‭> p ). ‬همچنین در این گروه درصد جفت ماندگی کمتر بود اما اختلاف معنیدار نبود. این پژوهش نشان داد که میتوان با استفاده از یک جیره متوازن از نظرانرژی و پروتیین غیر قابل تجزیه در این دوره، عملکرد تولید و تولید مثلی گاوها را در این منطقه بهبود بخشید. واژه های کلیدی:گاوهای شیری، دوره انتقال، اسکور بدنی، تولید مثل، بهبود تغذیه، گلپایگان