مطالعه اثر بخشی عملیات بیو مکانیکی آبخیزداری در ترسیب کربن بمنظور اصلاح تغییرات اقلیمی )حوزه گاودره استان کردستان)

گرم شدن کره زمین بر اثر افزایش غلظت گاز های گلخانه ای، بویژه دی اکسید کربن، تغییرات شدید آب و هوایی طی ده های اخیر رابدنبال داشته است. این امر روند تخریب منابع طبیعی، خاک و آب را بویژه در مناطق خشک و نیمه خشک تشدید نموده است. یکی از مهمترین ابزارهای سازگاری و یا اصلاح پیامدهای این بحران، همانا ترسیب کربن توسط اکوسیستم های طبیعی به کمک ابزارهای مدیریتی کارا نظیر عملیات بیومکانیکی و احیایی آبخیزداری است. این تحقیق با هدف ارزیابی و تعیین کمی ترسیب کربن عملیات بیومکانیکی در سه تیمار آزمایشی شامل: بانکت بندی توام با موکاری، تراس بندی همراه کاشت نهال بادام و تراس بندی بازراعت گندم در مقایسه با شاهد مرتع، در سایت معرف استان اجرا گردید. نمونه برداری در واحد های کاری با اعمال روش نمونه گیری سیستماتیک تصادفی از پوشش گیاهی شامل اندام های هوایی، ریشه، لاشبرگ و خاک انجام و نمونه ها مورد تجزیه آزمایشگاهی قرار گرفتند. نتایج تجزیه آماری داده ها حاکی است که میزان ذخیره کربن پوشش گیاهی در تیمار آزمایشیتراس بندی همراه با زراعت گندم دارای افزایش معنی داری در سطح 5 درصد می باشد. میزان ترسیب کربن در خاک در سطح 1 درصد معنی دار بوده و کربن ذخیره شده در خاک در تیمار تراس بندی توام با زراعت گندمبیشتر از شاهد آزمایشمی باشد.همچنین نتایج کل عملکرد ترسیب کربن، شامل پوشش گیاهی و خاک، نشان می دهد اختلاف معنی داری بین تیمار های مورد آزمایش وجود دارد.بطور کلی نتیجه گیری می شود که در میان عملیات اصلاحی بیومکانیکی تراس بندی همراه با زراعت گندم، دارای قابلیت بالایی در ترسیب کربن بوده و خاک نیز مهمترین مخزن کربن در این عملیات بشمار می آید. واژه های کلیدی: ترسیب کربن، تغییرات اقلیمی، عملیاتبیومکانیکی و حوزه گاودره استان کردستان