ارزیابی تولید بذر و علوفه گیاهان علوفه ای چند ساله با نیاز آبی کم در اراضی فاریاب
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1053109
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 454
تعداد صفحات: 64
سال انتشار: 1394
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
در شرایط امروز کشور، نوسانات بارندگی، محدود شدن منابع آبی و شورشدن چاهها و زمینهای زراعی، همگی تهدیدات بزرگی برای تولیدات زراعی بشمار میروند. در این راستا توجه به پایداری تولید از طریق استفاده از گیاهان کم نهاده (کم نیاز به آب، کود و کنترل کننده علف هرز) از قبیل گیاهان چند ساله مرتعی در استفاده بهینه از منابع آب، خاک و گیاه میتواند گزینه قابل قبولی باشد. در این راستا از سال 1390 جهت تعیین بهترین الگوی کشت در استفاده بهینه از منابع خاکی و آبی اراضی کشت و صنعت مزرعه نمونه آستان قدس رضوی اقدام به کشت گیاهان چند ساله کم نیاز از خانواده گندمیان و لگومینوز در زمینهای زراعی با شوری متوسط به بالا گردید. در این آزمایش 10 گونه گراس دایمی (Agropyron elongatum، Secale montanum Festuca، arundinaceae ، Dactylis glomerata، Agropyron intermedium، Agropyron repense Agropyron cristatum، (Panicum antidotale، Bromus inermis، Bromus riparius و تعداد 2 گونه لگوم شامل Trifolium pratense ، Onobrychis sativa در قطعه 34 مزرعه نمونه، در خاکی با بافت نسبتا سنگین (لومی) با ظرفیت زراعی 42/31% ، 74/7( pH( و04/3) EC دسی زیمنس بر متر) در کرتهایی به ابعاد 6ا20 متر در تاریخ 91/8 /20 کشت گردید. پس از کاشت، آبیاری دو نوبت انجام شد و از نیمه اردیبهشت پس از خاتمه بارندگیها آبیاری هر 22 روز یکبار تا مرداد ماه انجام شد. نتایج نشان داد که متوسط عملکرد ماده خشک در سالهای 1392 و 1393 به ترتیب 53 و 3663 کیلوگرم در هکتار بود. در سال 93 از بین گراسها بالاترین عملکرد علوفه خشک را گونههای علف گندمی بلند A.elongatum و S. montanum به ترتیب 10584 و 4029 کیلوگرم در هکتار را نشان دادند. عملکرد دانه گراسهای پایای مورد مطالعه در سال دوم بین 185 در گونه A.elongatum تا 1085 در گونه A. cristatum کیلوگرم در هکتار متفاوت بود. همچنین شاخص برداشت در گونههای مورد مطالعه بین 2 تا 34 درصد متفاوت بود. نتایج این تحقیق پیشنهاد میکند که عملکرد گراسهای پایا در سال اول بسیار اندک بوده و در رقابت با علفهای هرز بجز چاودار کوهی ضعیف عمل میکنند. ولی در سال دوم عملکرد ماده خشک افزایش معنیداری نشان داده است. همچنین مهمترین عوامل موثر در افزایش عملکرد دانه تعداد پنجه در بوته و بالا بودن درصد پنجه بارور و تعداد دانه در سنبله بود. بنابراین انتخاب گونههای کم نهاده با کمترین میزان آبیاری در اراضی فاریاب به جهت تولید علوفه و یا عملکرد دانه امکان پذیر است. کلید واژه: گیاهان کم نهاده، گندمیان، عملکرد ماده خشک، عملکرد دانه