پاسخ کیفی علوفه ارقام جدید ذرت دیررس به عوامل مدیریتی

به منظور بررسی و مقایسه پتانسیل تولید علوفه دو رقم جدید ذرت دانه ای دیررس در مقایسه با شاهد تجارتی و از طریق عا مل بسیار موثر مدیریت نیتروژن( کاربرد برگی نیتروژن)، آزمایشی دو ساله(‮‭1393-94‬) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی نیشابور استان خراسان رضوی اجرا شد. مدل آماری طرح اسپلیت پلات فاکتوریل بر پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بود. پلات های اصلی شامل دو رقم جدیدذرت(‮‭705‬ ‭Sc ‬و‮‭703‬ ‭Sc) ‬وشاهد تجاری(‮‭704‬ ‭Sc) ‬و پلات های فرعی فاکتوریل سه زمان محلوپاشی( ابتدای تورم برگ پرچمی و ‮‭10‬ و ‮‭20‬ روز بعد) با سه سطح محلول نیتروژن از منبع اوره با غلظت های صفر(شاهد)، 5 ، و ‮‭10‬ در هزار بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد در بین ارقام، هیبرید جدید ‮‭703‬ ‭SC‬با توجه به عملکرد مشابه واندکی بیشتراز شاهد (‮‭704‬ ‭SC) ‬و همچنین برتری آن از نظر عملکرد بیشتر بلال و برگ و پروتیین، هیبریدی مناسب و قابل جایگزین شاهد در منطقه می باشد. مرحله سوم محلول پاشی مناسبترین زمان برای مصرف برگی نیتروژن بود. محلول پاشی اوره بر عملکرد علوفه، اجزای عملکرد و عملکرد پروتیین خام علوفه موثر بوده و آنها را افزایش داده بود(‮‭0/05‬ ‭=p). ‬عملکرد علوفه سبز، ماده خشک، بلال، ساقه، برگ و پروتیین خام بطور متوسط 4/،‮‭5 19‬/،‮‭7 16‬/،‮‭5 22‬/،‮‭14/9 18‬ و ‮‭31/9‬ درصد در اثرمحلول پاشی بیشتر از شاهد شده بود. در بین دو سطح محلول پاشی برگی اوره اختلاف معنی داری وجود نداشت. در مجموع هیبرید جدید ‮‭703‬ ‭SC‬، و تغذیه برگی اوره با غلظت 5 در هزار در طی دوره گرده افشانی قابل توصیه می باشند. واژه های کلیدی: ذرت سیلویی، تغذیه برگی،نیتروژن، عملکرد، پروتیین خام