بررسی اثرات غلظت و زمان کاربرد اتفون بر عارضه پژمردگی و خشکیدگی خوشه و کیفیت میوه خرمای رقم خاصی

عارضه پژمردگی و خشکیدگی خوشه خرما، یکی از مشکلات عمده تولید خرما در کشور در سالهای اخیر بوده است. در این تحقیق اثرات غلظت و زمان کاربرد اتفون به عنوان یک تنظیم کننده رشد از طرق احتمالی تنک یا زودرس نمودن میوه روی شدت عارضه مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار و 8 تیمار محلول پاشی خوشه ها با محلول های آبی اتفون (در غلظت ها و زمان های مختلف) روی ‮‭32‬ اصله نخل خرمای رقم خاصی (واحد آزمایشی) برای مدت دو سال (‮‭1388‬ و ‮‭1389‬) در شهرستان بهبهان بخش دودانگه اجرا گردید. تیمارها عبارت بودند از: کاربرد اتفون به غلظت های ،‮‭250 125‬ و ‮‭500‬ پی پی ام سه هفته پس از گرده افشانی (اواسط حبابوک)، کاربرد اتفون به غلظت های ‮‭500‬ و ‮‭1000‬ پی پی ام شش هفته پس از گرده افشانی (اوایل کیمری)، کاربرد اتفون به غلظت های ‮‭1000‬ و ‮‭2000‬ پی پی ام پانزده هفته پس از گرده افشانی (ابتدای خارک) و شاهد (آب مقطر). به منظور محاسبه درصد تنک شدن میوه در اثر تیمارهای مختلف اتفون، درصد میوه نشینی در روز اعمال هر گروه از تیمارهای همزمان، دو یا سه هفته بعد از آن و در هنگام برداشت، روی 8 خوشه چه اتیکت گذاری شده از هر نخل، یادداشت و درصد ریزش میوه در فاصله های زمانی بین آن ها، محاسبه شد. جهت یادداشت برداری روند رسیدگی میوه و خشکیدگی خوشه در تیمارهای آزمایشی، در ابتدای مرحله خارک، چهار مرتبه بعد از آن به فواصل دو هفته و در زمان برداشت، شمارش میوه های بذردار روی 8 خوشه چه مزبور در هر نخل، به تفکیک میوه-های خارک، رطب، خرما و خشکیده انجام و درصد هر کدام از آن ها در آن نخل، محاسبه شد. در هنگام برداشت، یک نمونه میوه خرما به طور تصادفی از میوه های هر نخل جدا و صفات کمی و کیفی میوه اندازهگیری گردید. در نهایت، وزن کل میوه در هر نخل بر اساس وزن خارک، محاسبه شد. نتایج نشان داد که تیمارهای اتفون آزمایشی، هیچ گونه تاثیر مثبت معنی دار یا قابل توجهی بر صفات مورد مطالعه نداشتند و برای کاهش شدت عارضه و بهبود کیفیت میوه خرمای رقم خاصی توصیه نمی شوند. واژههای کلیدی: اتفون، خرمای رقم خاصی، عارضه پژمردگی و خشکیدگی خوشه خرما، غلظت و زمان کاربرد، کیفیت میوه