تعیین تاریخ کاشت مناسب با هدف حداکثر عملکرد دانه در کشت اصلی و راتون ارقام برنج

این پژوهش جهت تعیین نقش تاریخ کاشت در تغییر شرایط رشد ارقام برنج در زراعت اصلی و تاثیر آن در تولید دانه راتون طراحی گردید. آزمایش به صورت کرت های خرد شده و در قالب بلوک های کامل تصادفی و سه تکرار در سال 1389 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی شاوور وابسته به مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان اجرا گردید. تاریخ کاشت به عنوان عامل اصلی و در سه سطح شامل 15/3=d1 ، 25/3=2d و 5/4=3d و پنج رقم برنج ( چمپا=1V، هویزه=2V، گرده رامهرمز=3V، دلا= 4V وN22=5V) در کرت های فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد واکنش ارقام برنج به زراعت اصلی و راتون متفاوت می باشد. به طوری که در زراعت اصلی که بیشترین تولید دانه (2/3895 کیلوگرم در هکتار) مربوط به رقم هویزه بود و ارقام چمپا و گرده رامهرمز عملکرد دانه 2247 و 3/3487 کیلوگرم در هکتار را داشتند اما در شرایط راتون از تولید دانه ای برخوردار نبودند. ارقام 4V و 5V با عملکرد های 8/2800 و 6/2332 کیلوگرم در هکتار در محصول اصلی، به ترتیب 6/1347 و 9/1068 کیلوگرم در هکتار دانه را در شرایط راتون داشتند که معادل 1/48 و 8/45 درصد در زراعت اصلی است. لذا مقدار کل محصول آنها( زراعت اصلی و راتون) به ترتیب 4/4148 و 5/3401 کیلوگرم در هکتار بود که 6 و 7/12 درصد بیشتر و کمتر از رقم هویزه است. بنابراین ارقام 4V و 5V برای شرایط راتون قابل توصیه می باشند.2-واژه های کلیدی:ارقام برنج، تاریخ کاشت، زراعت اصلی ور اتون، خشکه کاری، عملکرد دانه