مقایسه روش خشکه کاری با شیوه های رایج کاشت ارقام برنج از نظر میزان آب مصرفی

این پژوهش با هدف تعیین نقش شیوه های کاشت در میزان آب مصرفی ارقام برنج و مدیریت بهینه مصرف آب در سال 1389 در خوزستان طراحی گردید. آزمایش به صورت کرت های خرد شده و در قالب بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و به مدت یک سال اجرا شد. سه شیوه کاشت (p1- نشایی p2- مستقیم رایج منطقه با بذر جوانه دار و p3- خشکه کاری) در کرت های اصلی و ارقام برنج (V1- عنبوری قرمز، -V2 چمپا و V3- دانیال) در کرت های فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد بیشترین عملکرد دانه مربوط به روش نشایی با میانگین 4/6394 کیلوگرم در هکتار مربوط بود و در بین روش های مستقیم، خشکه کاری با 4920 کیلوگرم در هکتار عملکرد بیشتری داشت. رقم پرمحصول دانیال با 6925 کیلوگرم در هکتار از بیشترین تولید دانه برخوردار بود و کمترین مقدار را ارقام محلی داشتند. بیشترین تعداد دانه در خوشه با 138 دانه مربوط به روش نشایی بود و در میان ارقام نیز، چمپا 130 دانه در خوشه، بیشترین تعداد را داشت. روش نشایی و خشکه کاری به ترتیب با مقادیر 1/38981 و 20691 مترمکعب در هکتار از بیشترین و کمترین آب مصرفی برخوردار بودند در حالی که بیشترین راندمان مصرف آب با 255/0 کیلوگرم برمترمکعب را روش خشکه کاری داشت. لذا روش خشکه کاری می تواند به عنوان یک استراتژی برای استفاده بهینه آب در زراعت برنج در نظر گرفته شود2-واژه های کلیدی:ارقام برنج، شیوه های کاشت و راندمان مصرف آب و خوزستان