ارزیابی عملکرد ماشین برداشت زیتون با تیغه برنده و مقایسه آن با تکاننده شاخه و برداشت دستی

زیتون یکی از با ارزش ترین درختان میوه است که با دو هدف تهیه کنسرو و تولید روغن کشت می گردد. مهمترین مشکل تولید زیتون، چیدن میوه از درخت است. در حال حاضر برداشت زیتون در ایران بوسیله دست انجام می شود. هزینه های برداشت زیتون در ایران حدود 20 الی 30 درصد از کل درآمد حاصل از فروش محصول را شامل می شود که با توجه به برنامه های توسعه ای وزارت جهاد کشاورزی در زمینه احداث باغات و افزایش تولید، این هزینه ها در آینده تشدید خواهد شد. با توجه به کمبود کارگر و پر هزینه بودن آن، فقط بوسیله ماشین می توان میوه زیتون را در زمان ایده آل که مناسب تهیه کنسرو و روغن است، برداشت کرد. برای ارزیابی عملکرد شانه برداشت با تیغه برنده و مقایسه آن با تکاننده شاخه دستی در برداشت زیتون کنسروی و روغنی، تحقیقی در سال 1393، در سه منطقه زیتون خیز شامل: استان قزوین، استان گیلان و استان زنجان، انجام شد. طرح آزمایشی بلوک های کاملا تصادفی با فاکتور روش برداشت، شامل a= شانه برداشت با تیغه برنده، b = دستگاه شاخه تکان قابل حمل، c= برداشت دستی مورد استفاده قرار گرفت. نتایج حاصل، نشان داد که استفاده از شانه با تیغه برنده در برداشت، با درصد برداشت 49/76 با توجه به ارزش حاضر میوه زیتون و دستمزد کارگر، برای باغداران زیتون قابل توصیه نیست. شانه با تیغه برنده با داشتن ریزش برگ 12 گرم برگ به ازای هر کیلوگرم میوه برداشت شده، نسبت به شاخه تکان دستی و برداشت دستی، بیشترین مقدار ریزش برگ را در حین برداشت زیتون داشت. برداشت با شانه برداشت با تیغه برنده موجب بیشترین آسیب دیدگی میوه ها شد که دلیل آن عدم هماهنگی در رسیدگی یکنواخت میوه ها در فصل برداشت و برخورد شانه های فلزی با آنها بود. نرخ برداشت شانه با تیغه برنده و شاخه تکان دستی در برداشت بترتیب، 6/1 و 1/3 برابر نرخ برداشت با دست بود. در مجموع با توجه به صدمه زیاد تیغه فلزی بر محصول و همچنین ریزش زیاد برگ، قابل توصیه نیست.کلمات کلیدی: زیتون، شانه برداشت با تیغه برنده، شاخه تکان قابل حمل