بررسی ساختار بازار و بازاررسانی محصول کشمش در استان قزوین

استان قزوین با دارا بودن سطح زیرکشت 37000 هکتار انگور بارور و تولید سالیانه 348000 تن انگور رتبه دوم کشور را به خود اختصاص داده است. 50 درصد انگور تولیدی به صورت تازه خوری و مابقی آن به کشمش تبدیل شده و به بازار عرضه می گردد که در سال گذشته حدود 53353 تن کشمش در شهرستان تاکستان تولید و به فروش رسیده است.در این راستا با توجه به اینکه بازار محصول کشمش استان، همواره دستخوش نوسانات قیمتی و درآمدی بوده است و این امر (نوسان قیمت و درآمد) باعث نگرانی باغداران بوده است، هدف از این تحقیق شناخت عوامل موثر بر کاهش هزینه های بازاررسانی و موثر بر حاشیه بازار، انتخاب مسیر مناسب بازاررسانی و بررسی مشکلات تولیدکنندگان محصول کشمش در استان و راهکارهایی جهت بهبود مکانیسم بازار، کاهش ریسکهای قیمتی و درآمدی و بیان ابزارهای لازم در جهت کنترل ریسک ناشی از افزایش عرضه، کاهش قیمت و کاهش درآمد باغداران می باشد. روش تحقیق بصورت پیمایشی و در سطوح مختلف کانالهای بازاررسانی است و تجزیه و تحلیل نیز با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شده است نتایج نشان می دهد کارآمدترین مسیر بازاررسانی مسیری است که تعاونی تولید و تعاون روستایی قرار دارد هرچه قیمت خرده فروشی و هزینه های بازاریابی افزایش می یابد حاشیه بازاررسانی نیز زیاد می شود.واژه های کلیدی: حاشیه بازاررسانی،ساختار بازار، کشمش، قزوین