مطالعات جامع عرصه های تولید گرد و غبار به منظور اولویت بندی مناطق منشا تولید گرد و غبار در استان اصفهان

پدیده گرد و غبار گرد و غبار بعنوان یکی از مهم ترین پیامدهای فرسایش بادی در سطح ایران و جهان و بویژهدر منطقه غرب و جنوب غرب کشور مطرح است. استان اصفهان بدلیل قراگیری در مناطق خشک کشور وهمچنین قرارگیری در مسیر گرد و غبارهای ورودی از استان های غربی، با پیامدهای این پدیده مواجه میباشد.از اینرو پژوهش حاضر با هدف شناسایی مناطق داخلی دارای پتانسیل تولید گرد و غبار در استان اصفهان باترکیبی از روشهای آماری، سنجش از دوری و مدلسازی انجام شد. نتایج نشان داد در مقیاس سالانه بیشترینفراوانی رخداد گردو غبار در استان خوزستان طی سالهای 2111 و 2112 ثبت شده است. از سال 2112افزایش قابل توجهی در فراوانی رخداد گرد و غبارهای این استان قابل مشاهده است، بطوریکه برای سال 2113بیشینه گرد و غبارهای شدید ثبت شده است. در مقیاس زمانی ماه برای استان اصفهان ماههای می، ژوین وژوییه و در مقیاس ساعت برای ساعتهای 3 صبح الی 12 بعدظهر به وقت محلی بیشینه گرد و غبار گزارششده است. بارزسازی گرد و غبارهای رخداد با استفاده از دورسنجی نشان داد که بیشتر گرد و غبارهای رخ دادهاز مناطق مجاور به این استان وارد می شوند. با وجود این در منطقه مورد مطالعه با توجه به حجم زیاد مناطقبایر و یا مناطقی که به زمینهای بایر تبدیل شدهاند و از طرف دیگر وجود مناطق بیابانی و خشک در داخلاستان و مناطق همجوار آن، کانونهای مستعد و تولید گرد و غبار برای داخل استان وجو دارد که بیشتر درمنتهی الیه قسمت شرقی، قسمت های مرکزی اطراف شهر اصفهان، حوالی شهر رضا و سمیرم قرار دارند.کلمات کلیدی: دمای درخشایی، آشکارسازی، HYSPLIT ، گرد وغبار.