ارزیابی و گزینش ژنوتیپ های گندم نان تحت تنش شوری

شوری یکی از مهم ترین موانع کشاورزی درنواحی شمالی استان گلستان در اراضی با شوری آب و خاک بیش ازهشت دسی زیمنس بر متر محسوب می شود. اصلاح اراضی در سطح وسیع این مناطق امکان پذیر نیست. بنابراین معرفی ژنوتیپ های برتر تحت تنش شوری ضروری به نظر می رسد. بدین منظور در پروژه ای سه ساله ژنوتیپ های گندم نان تحت تنش شوری برای انتخاب ژنوتیپ های برتر غربال شدند. آزمایش ها در سه محل آزمایشگاه، گلخانه و مزرعه اجرا شدند. آزمایش جوانه زنی یا سه سطح شوری صفر(شاهد)، 5/7 و 15 دسی زیمنس بر متر شوری کلرید سدیم و آزمایش گلخانه ای در محیط کشت در شن و آبیاری با محلول یوتا و آزمایش مزرعه ای در ایستگاه تحقیات شوری در شوری 8 تا 10 دسی زیمنس بر مترانجام شد. نتایج مقایسه میانگین صفات در آزمایشگاه، گلخانه و مزرعه نشان داد که ژنوتیپ هایی که در مزرعه عملکرد بالاتری داشتند لزوما در مرحله جوانه زنی از تحمل بالایی به تنش شوری برخوردار نبودند. با توجه به نتایج سه ساله ژنوتیپ های شماره 2، 8 و 9 از سایر ژنوتیپ ها عملکرد بالاتری داشتند. پس از شاهد بالاترین میزان عملکرد دانه از ژنوتیپ شماره 2 به دست آمد. هرچند این ژنوتیپ در مرحله جوانه زنی از سایر ژنوتیپ ها حساس تر بود ولی در شرایط مزرعه تحمل نسبی مطلوبی به تنش شوری داشت. ژنوتیپ های شناسایی شده برای آزمایش آنفارم انتخاب شدند.واژه های کلیدی: تنش، شوری، عملکرد دانه، گندم،