بررسی تاثیر عناصر ماکرو (NPK) بر شدت خسارت کنه تارتن دولکه ای در مزارع لوبیا

کنه تارتن دولکه ای (Tetranychus urticae Koch) به عنوان مهمترین آفت لوبیا در استان لرستان می باشد. روش های زراعی نظیر تغذیه گیاهی، به دلیل تغییر سطوح مواد غذایی موجود در بافت های گیاهی، حساسیت گیاهان را به آفات گیاهخوار تحت تاثیر قرار می دهد. علی رغم وجود ارتباط بالقوه ای که بین تغذیه گیاهی و گیاهپزشکی وجود دارد، متاسفانه توسعه و پیشرفت مدیریت تلفیقی آفات (IPM) و مدیریت تلفیقی تغذیه خاک (ISFM) به شکلی کاملا مجزا پیش می رود. به منظور بررسی تاثیر عناصر غذایی پرمصرف (نیتروژن، فسفر و پتاسیم) بر مشخصه های زراعی لوبیا و تاثیر آن بر کنترل کنه تارتن دولکه ای، طی سال های 82-81 ، آزمایشی در پردیس تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی بروجرد انجام گرفت. نیتروژن به صورت اوره، فسفر به شکل سوپرفسفات تریپل و پتاسیم به شکل سولفات پتاسیم مورد استفاده قرار گرفت. تمامی نیتروژن، فسفر و پتاسیم همزمان با کشت در نیمه اول خرداد 81 و 82 به تیمارها داده شد. این پژوهش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با آرایش فاکتوریل در سه سطح نیتروژن (N0=0، N1=50 و N2=65 کیلوگرم در هکتار)، سه سطح فسفر (P0=0، P1=100 و P2=130 کیلوگرم در هکتار) و دو سطح پتاسیم (K0=0 و K1=100 کیلوگرم در هکتار) کشت گردید. به منظور بررسی تراکم جمعیت آفت، به صورت هفتگی به تیمارها مراجعه و از هر کرت تعداد 10 بوته به صورت تصادفی انتخاب و از هر بوته سه برگ (از قسمت های پایین، وسط و بالا) قطع و سپس مراحل مختلف زندگی کنه در آزمایشگاه شمارش شد. نتایج نشان داد که در رقم صیاد، مقادیر توصیه شده پتاسیم (50 کیلوگرم در هکتار) بر خلاف رقم درخشان، جمعیت کنه تارتن را در رقم صیاد به شکل معنی داری کاهش داد. همچنین در بیش تر تاریخ های نمونه گیری، تیمار N0P2K2 جمعیت کنه تارتن را به شکل معنی داری کاهش داد. بنابراین تیمار اخیر از نظر مدیریت تلفیقی این آفت قابل توصیه است. کلمات کلیدی: لوبیا، تغذیه، کنه تارتن دولکه ای، عناصر غذایی پر مصرف، مدیریت تلفیقی.