بررسی افزایش بهره وری در گاوداری های خرده پا شهرستان نیشابور

هدف از این مطالعه بررسی عوامل موثر بر افزایش بهره وری در گاوداری های خرده پا در شهرستان نیشابور بود. در این مطالعه 60 واحد گاوداری از 177 واحد گاوداری در شهرستان نیشابور به طور تصادفی انتخاب و از بهار 1392 تا بهار1393، جهت بررسی وضعیت بهره وری در چهار فصل سال( بهار، تابستان، پاییز و زمستان) مورد استفاده قرارگرفتند. بمنظور جمع آوری اطلاعات مورد نظر ابتدا پرسشنامه طرح تهیه و سپس اطلاعات ثبت شده از سال گذشته و همچنین از طریق ملاقات و مصاحبه مستقیم با دامداران تهیه گردید. فصل (بهار، تابستان، پاییز و زمستان)، نژاد (هلشتاین، دورگ و بومی) و اندازه گله (کوچک، متوسط و ، بزرگ) نیز به عنوان اثرات ثابت در نظر گرفته شد. پس از جمع آوری اطلاعات، داده ها به نرم افزار اکسل منتقل و شاخص های مورد مطالعه محاسبه و سپس به وسیله نرم افزار SAS و روش GLM آنالیز شدند. نتایج این تحقیق نشان داد که کل فرصت های اقتصادی(که به عوامل و فاکتورهای موثر بر تولید و سودآوری یک واحد تولیدی گفته می شود) ، به ازای هر گاو در سال 29943820 ریال برآوردگردیدکه شامل 20075140 ریال برای متوسط تولید شیر روزانه به ازای هر گاو، 4633740 ریال برای طول دوره شیردهی، 4051100 ریال برای سن در اولین گوساله زایی، 708870 ریال برای نرخ تلفات گوساله و 474960 ریال برای فاصله گوساله زایی بودند. ازاینرو، گاودارن شهرستان نیشابور جهت داشتن درآمد بالاتر بایستی به ترتیب اولویت با افزایش میزان شیر تولیدی و متوسط طول دوره شیردهی، کاهش متوسط سن در اولین گوساله زایی، نرخ تلفات گوساله و فاصله گوساله زایی عمل نمایند. واژگان کلیدی: گاوداری خرده پا، بهره وری، نیشابور