مدیریت کم آبیاری درختان میوه

کم آبیاری یا کسر آبیاری، سیستمی از مدیریت آبیاری است که طی آن در زمان های معینی از فصل رشد نسبت به مقدار تبخیر و تعرق واقعی آب کمتری در اختیار گیاه قرار می گیرد. در مناطقی که محدودیت منابع آبی وجود دارد، کم آبیاری می تواند یک راهکار مناسب برای تولید محصول در درختان میوه تحت شرایط کم آبی باشد. به دلیل تفاوت بین مراحل رشد رویشی و زایشی در درختان میوه با گیاهان زراعی، می توان مدیریت کم آبیاری را در شرایط کم آبی بر اساس مراحل فنولوژیکی رشد و نمو درختان میوه تنظیم نمود، اما با این وجود تعدادی از باغداران اطلاع دقیقی از مراحل فنولوژی رشد درختان میوه نداشته و جهت دست یابی به محصول مطلوب در طی فصل و تولید محصول در فصل بعدی دقت کافی را در آبیاری محصولشان در شرایط تنش مبذول نمی کنند. در برخی درختان میوه مثل درختان میوه هسته دار که دارای منحنی رشد سیگمویید دوگانه می باشند، می توان در مرحله دوم رشد میوه که هم-زمان با دوره سخت شدن هسته است، با اعمال مدیریت کم آبیاری در مصرف آب صرفه جویی کرد. درختان میوه در مرحله بعد از برداشت معمولا به تنش آبی تحمل دارند، اما برخی از درختان میوه هسته دار مثل درختان بادام و زردآلو در مرحله بعد از برداشت نسبت به تنش آبی حساس اند، زیرا تشکیل جوانه های گل برای سال بعد در این مرحله انجام می شود.در درختان سیب تنش خشکی طولانی مدت در هر زمانی از فصل رشد ممکن است رشد میوه را به طور نامطلوبی تحت تاثیر قرار دهد، اما خشکی اول فصل صدمه بیشتری وارد می آورد.درختان گردو باید در طی فصل رشد آبیاری کامل شوند، فقط دو تا سه هفته در پاییز (از زمان قبل از برداشت تا برداشت محصول) می توان میزان آبیاری را کاهش داد. کم آب دهی در انگور بیشتر بر اساس کاربرد مقدار ثابتی آب در کل فصل است. در درختان زیتون کاهش آبیاری از زمان شروع پر شدن هسته تا دو هفته پس از شروع رسیدن توصیه شده است. کلمات کلیدی: خشکی، کم آبیاری، درختان میوه، تبخیر و تعرق، مدیریت