ارزیابی اقتصادی عملکرد جوجه های گوشتی با سطوح مختلف انرژی و پروتیین ایده آل در دو سن و وزن مختلف کشتار

هدف از این مطالعه بررسی اثرات زمان تغییر جیره آغازین (جیره آغازین به مدت یک، دو و سه هفته) و تراکم جیره با حفظ نسبت انرژی به پروتیین ( سطح پیشنهادی سویه و 5 درصد بیشتر و کمتر از آن) بر روی جوجه های گوشتی نر و ماده سویه کاب تا 42 و 49 روزگی بود. تعداد 504 جوجه گوشتی یک روزه در یک آزمایش فاکتوریل 2×3×3 در قالب یک طرح کاملا تصادفی قرار گرفتند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که عملکرد وزن، راندمان تبدیل غذایی و قیمت جیره به ازای هر کیلوگرم وزن زنده و در نهایت سود تغذیه جنس نر بطور معنی داری بیشتر از جنس ماده است(0001/0< P). برای کشتار تا سن 42 روزگی، الکوی خوراکی دهی 14 و 21 روز در مقایسه با 7 روز جیره آغازین بطور معنی داری سبب وزن بیشتر، هزینه جیره به ازای هر کیلوگرم وزن زنده کمتر و در نتیجه سود تغذیه ای بیشتر شده بود. در این سن، جیره با 5 درصد بالاتر از پیشنهاد سویه کاپ منجر به عملکرد بهتر و سود تغذیه ای بیشتر شد. برای کشتار در سن 49 روزگی اثر الگوی خوراک دهی بر وزن زنده معنی دار نبود. تا این سن استفاده از جیره های با 5 درصد بالاتر از پیشنهاد سویه کاب بطور معنی داری سبب رشد بیشتر، هزینه جیره کمتر به ازای هر کیلوگرم وزن زنده (0001/0> P) شد اما سود تغذیه ای با جیره حاوی مواد مغذی 5 درصد کمتر از پیشنهاد سویه کاپ، بیشتر شد. تاثیر جنس بر درصد لاشه تا سن 42 و 49 روزگی معنی دار نشد اما درصد عضله سینه و درصد ران جنس نر بطور معنی داری بیشتر و میزان چربی حفره بطنی بطور معنی داری کمتر از ماده شد. تا سن 49 روزگی تاثیر الگو خوراک دهی و تراکم مواد مغذی بر درصد لاشه معنی دار نشد. اگر سن کشتار در 42 روزگی باشد بهتر است از جیره آغازین به مدت 14 روز با تراکم مواد مغذی به میزان 5 درصد بیشتر از پیشنهاد سویه کاب استفاده شود و چنانچه سن کشتار 49 روزگی است استفاده از الگوی هفت روزه جیره آغازین به میزان 5 درصد کمتر از پیشنهاد مواد مغذی سویه کاپ اقتصادی تر است. بر اساس نتایج این پژوهش و در شرایط زمانی آن از نظر اقتصادی سود تغذیه ای فروش مرغ زنده در 49 روزگی بیشتر از 42 روزگی بود.کلید واژه ها: زمان بندی جیره آغازین، تراکم جیره، کاب 500، لاشه، سود تغذیه ای