آبیاری مزارع چغندرقند پاییزه در استان خوزستان

چغندرقند از جمله محصولات صنعتی است که کشاورزان همواره به دلیل نقش ویژه اش در تناوب زراعی و خرید تضمینی آن بدان توجه کرده اند. طی تعطیلی کارخانه های قند استان خوزستان کشت چغندرقند از تناوب زراعی منطقه حذف شد. اما طی سال های اخیر، استفاده از ظرفیت های خالی کارخانه های استان های همجوار (بویژه کارخانه های مناطق با کشت بهاره چغندرقند) موجب احیای این کشت صنعتی و مکانیزه در مزارع جلگه خوزستان شده است. مزیت های نسبی و عایدات مستقیم و غیرمستقیم کشت چغندرقند پاییزه، کشاورزان را به افزایش سطح زیر کشت تا بیش از 12 هزار هکتار ترغیب کرد و طبق برنامه اعلام شده از سوی وزارت جهاد کشاورزی با توجه به مقدار مصرف آب آبیاری چغندرقند پاییزه برای تولید هر کیلو شکر، توسعه سطح زیر کشت به 65 هزار هکتار تا سال 1404 برنامه ریزی شده است. با توجه به طول دوره رشد طولانی، همزمانی رشد با بارش فصلی و حجم آب مصرفی چغندرقند پاییزه، برنامه ریزی آبیاری برای چغندرقند باید بر اساس مراحل مختلف رشد و نیاز آبی چغندرقند باشد.