تاثیر چهار تیمار آبیاری و دو سیستم کشت مستقیم و نشایی بر روی فنولوژی، مورفولوژی، عملکرد و اجزای عملکرد دو رقم پنبه

با توجه به کاهش شدید سطح زیر کشت پنبه در کشور طی سالهای اخیر و نظر به اهمیت تولید این محصول استراتژیک، ضرورت دارد که با استفاده از راهکارهای جدید برای افزایش تولید وکاهش هزینه های تولید این محصول اقدام گردد. یکی از این راهکارها، کشت تاخیری پنبه بصورت نشایی با استفاده از ارقام زودرس می باشد. مدیریت آبیاری نقش بسیارمهمی درکشت های تاخیری دارد. بدین منظور آزمایشی به صورت طرح استریپ پلات در قالب بلوک های کاملا تصادفی در دو مکان در چهار تکرار اجرا شد. فاکتورهای آزمایشی شامل دو سیستم کشت شامل کاشت نشایی و کاشت مستقیم بعنوان کرت اصلی، چهار تیمار آبیاری به ترتیب 0%، 40%، 80% و 120% آب تبخیر شده از تشت تبخیر بعنوان کرت فرعی و دو رقم پنبه شامل ارقام لطیف و گلستان بعنوان کرت فرعی فرعی در ایستگاه های تحقیقات پنبه هاشم آباد و کارکنده بود. نتایج حاصله نشان داد در هر دو ایستگاه هاشم آباد و کارکنده، عملکرد کل و کارایی مصرف آب در کشت نشایی از کشت مستقیم بیشتر بود. بیشترین عملکرد در بین تیمارهای آبیاری در هاشم اباد و کارکنده بترتیب مربوط به تیمارهای 40% و 0% نیاز آبی بود. با افزایش آب آبیاری عملکرد کل، درصد زودرسی و کارایی مصرف آب کاهش یافت. اختلافی بین دو رقم پنبه در هاشم اباد از نظر عملکرد و اجزای عملکرد وجود نداشت اما از نظر زودرسی، رقم لطیف در هر دو ایستگاه زود رس تر بود. عملکرد رقم لطیف نسبت به رقم گلستان در کارکنده بیشتر بود. در ایستگاه هاشم آباد و کارکنده روز از کاشت تا غنچه دهی و روز از کاشت تا گلدهی در کشت مستقیم بیشتر از کشت نشایی بود که این امر نشان دهنده آنست که در کشت نشایی مراحل نمو سریع تر اتفاق افتاده است. کلمات کلیدی: پنبه- کشت نشایی- کشت مستقیم- آبیاری- رقم.