تحلیل وضعیت معابر شهری برای افراد خاص، به منظور مناسب سازی

مناسب سازی معابر و مسیرهای دسترسی جهت حضور افراد خاص در جامعه می تواند در خودکفایی و بهبود روحیه معلولان و بازگرداندن آنها به زندگی نقشی مهم داشته باشد. مناسب سازی یعنی ایجاد محیط های بدون مانع و یا تسهیلدسترسی برای همه اقشار ، بخصوص افراد خاص و دارای محدودیت. این پایان نامه ضمن بررسی ضوابط و استاندادها، به تحلیل وضعیت معابر شهری برای افراد خاص (معلول،جانباز و ...) جهت مناسب سازی در منطقه 2 کلانشهر رشت پرداخته است. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی ضمن بهره گیری از ابزارهای مصاحبه، پرسشنامه و پیمایش میدانی بوده است. در تحقیق فوق ابتدا کلیه ضوابط و استانداردهای مناسب سازی مبلمان شهری برای افراد کم توان که علاوه بر داشتن شرایط بین المللی، مناسب شرایط محیطی کلانشهر رشت باشند را بیان کرده است. سپس با حضور مستمر در نواحی مختلف و تمامی مسیرهایی که به کاربری های اداری موجود در محدوده مورد مطالعه یعنی منطقه دو کلانشهررشت منتهی می شدند، کلیه معابر شهری همراه با عناصر و جزییات موجود را مورد مطالعه و بررسی قرار داده و ضمن مصاحبه با شهروندان کم توان، جویا شدن از نظرات و نیازهای اصلی آنها و تکمیل پرسشنامه هایی به ارائه راهکارهایی برای رفع مشکلات و مسائل موجود پرداخته است. پس از بررسی اصول مناسب سازی پی بردن به این حقیقت چندان دشوار نیست که تقریبا هیچگونه اقدام مناسبی در این راستا صورت نگرفته است و تنها برای رفع تکلیف مواردی با در نظر نگرفتن استانداردهای اولیه اجرا شده است.

کلیدواژه ها:

محیط شهری ، برنامه ریزی شهری ، مناسب سازی ، فرد خاص