امکان سنجی فقهی حقوقی عوض قرار گرفتن تعهد به نفع ثالث در عقود

مطابق ماده 196 قانون مدنی طرفین قرارداد می توانند در ضمن عقد، شرط تعهد به نفع ثالث را برای خویش قرار دهند.قانونگذار در قانون مدنی در انشاء این حکم و تکرار مصادیقی از آن در موارد 768 و 769 ، نوآور نبوده بلکه متاثر از نظامحقوق فرانسه (ماده 1121 ق.م.) بوده است. مقتضای اصل نسبی بودن قراردادها این است که فقط نسبت به طرفین موثربوده و نسبت به اشخاص ثالث بی تاثیر باشد. اما یکی از موارد خلاف این اصل، تعهد به نفع شخص ثالث می باشد. حال سوال اصلی در پژوهش حاضر این است که آیا شرط تعهد به نفع شخص ثالث به عنوان عوض قر ارداد، توسط متعاقدین جایز است یا خیر نگارنده معتقد است می توان با بررسی کلام فقها و حقوقدانان، به این نتیجه دست یافت که به رغم تردیدهای ابزار شده، تعهد به نفع شخص ثالث می تواند به عنوان عوض قرارداد ایفاء نقش کند، اعم از این که آن قرارداد از عقود معین باشد یا غیر معین.

کلیدواژه ها:

ماده 196 قانون مدنی ، تعهد به نفع شخص ثالث ، عوض ، تعهد