محسن رنجبرنژاد مفهوم سیاست و روابط بین الملل

محسن رنجبرنژاد/ مفهوم سیاست و روابط الملل

سیاست بین الملل به مطالعه اقدامات دولت ها و واکنش ها یا پاسخ های دیگران و به طور کلی به اعمال رفتارهای متقابل دو یا چند واحد سیاسی اطلاق می شود.

در فرآیند مطالعه سیاست بین الملل به طور عمده روابط واحدهای رسمی حکومتی با یکدیگر مورد توجه قرار می گیرند. 

روابط بین الملل، مجموعه اقدامات و کنش های متقابل واحدهای حکومتی و نیز نهادهای غیر دولتی و همچنین روندهای سیاسی میان ملت ها را در بر می گیرد.

امروزه برقراری روابط دیپلماتیک، قطع روابط سیاسی، انعقاد قراردادها، عضویت در مجامع بین المللی و نظایر آنها توسط دولت ها انجام می شود.

حداقل سه دلیل عمده برای مطالعه سیاست بین الملل می توان ذکر کرد:

الف) دانشجوی روابط بین الملل به دنبال کشف چگونگی شکل گیری و یا تغییر شکل واحدهای سیاسی و نظام بین الملل است و مایل است علل بروز تعارض و پدید آمدن جنگها را مطالعه کند و دریابد که چه عواملی باعث گردیده وارهذای از کشورها، وسیع و قدرتمند و برخی کوچک و ضعیف باشند.

ب) در رفتارهای سیاسی، اقتصادی، نظامی و فرهنگی دولت ها در قالب استراتژی هایی است که بر اساس جهت گیریهای خویش و در چهارچوب سیاست خارجی اتخاذ می کنند.

ج) مطالعه سیاست بین الملل، آشنایی با اصولی است که سیاست بین الملل بر اساس آن بنا شده است.

در اینجا لازم است بار دیگر تاکید کنم که دانشجوی علوم سیاسی باید در فرایند مطالعه سیاست بین الملل، روش مطالعه و تحقیق علمی را به کار بندد، بدین معنا که نخست با تاکید بر واقعیت ها از طریق تجربه و مشاهده، سوالاتی مطرح کند، سپس برای پاسخگویی به آنها فرضیه یا فرضیه هایی ارائه کند، آنگاه با طبقه بندی و تجزیه و تحلیل اطلاعات، فرضیه یا فرضیه هایی را به آزمون نهد و در صورت اثبات آن، فرضیه را تعمیم داده، به یک تئوری دست یابد. بدین ترتیب می توان گفت که راه حل علمی برای بررسی سیاست بین الملل، اولا بهره گیری از داده های تاریخی و ثانیا دستیابی به اصولی است که تببین کننده رفتارهای متنوع واحدهای سیاسی است.