محسن رنجبرنژاد/ تجسس در امور اجتماعی

محسن رنجبرنژاد / تجسس در امور اجتماعی

مراد از امور اجتماعی، مناسبت فرد با دیگر اعضای جامعه با عنوانی اجتماعی مانند استاد، دانشجو، کارمند، ارباب رجوع، نانوا، میوه فروش و بقال است.

امور اجتماعی عبارت است از امور مربوط به مشاغل، اصناف، شرکت ها، سازمان ها، نهادها، کارکنان و دولتمردان و هر مجموعه ای که شان اجتماعی دارد.

هدف از این نوع تجسس، کسب اطلاع از چگونگی عملکرد اجتماعی افراد، نهادها و سازمان هاست تا طبق آن، راهکارهایی برای اصلاح امور اجتماعی مردم ارائه و از فعالیت مفسدان اجتماعی جلوگیری شود.

چهار مورد تجسس:

۱.زیر نظر گرفتن کارگزاران و کارمندان دولتی و تجسس اخبار آنان به منظور اطلاع از اینکه آیا آنان مسئولیت های خود را با امانت و درستکاری انجام می دهند.

۲.زیر نظر گرفتن تلاش ها و تحرکات نظامی دشمنان

۳.زیر نظر گرفتن تلاش ها و تحرکات مخالفان نظام اسلامی، منافقان، احزاب سری داخلی مخالف نظام اسلامی.

۴.کسب اخبار از اوضاع و احوال مردم و جریان های جامعه به منظور آگاهی از نیازها و کمبودهای آنان و شکایت هایی که ممکن است داشته باشند.

تجسس اصطلاحی است که در مورد کشف امور مخفی و پنهانی به کار می رود.

تجسس در امور اجتماعی می تواند به مفهومی دیگر یعنی نظارت یا بازرسی باشد.

حکم تجسس در امور اجتماعی یا به عبارت بهتر "نظارت" یا "بازرسی" بنابر دلیل عقلی و برخی روایات، جواز و حتی واجب است.

وظیفه حاکمان مسئول، محافظت از مردم خویش در برابر خطرهایی است که ممکن است جان و مال آنها را تهدید کند و نظم و امنیت اجتماعی را بر هم زند. بنابراین حاکم و دولت باید بر تمام سازمان ها و نهادهای اجتماعی نظارت داشته باشد و مراقب باشد که آن ها علیه حقوق مردم و امنیت اجتماعی اقدامی نکنند. بنابراین، بازرسی در کار آنها واجب و ضروری است.