محسن رنجبرنژاد، اعلامیه جهانی حقوق بشر(ماده های آن)

محسن رنجبرنژاد " اعلامیه جهانی حقوق بشر، ماده های آن"

ماده۱:

تمام افراد آزاد به دنیا می آیند و از لحاظ حیثیت و حقوقی با هم برابرند.

ماده۲:

هیچ گونه تمایزی از حیث نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، عقیده، ملیت، ثروت و....

هیچ تبعیضی در امور سیاسی، اداری و قضایی و بحث سرزمین.

ماده۳:

هر کس حق زندگی، آزادی و امنیت دارد.

ماده۴:

احدی را نمی توان در بردگی نگاه داشت و داد و ستد ممنوع است.

ماده۵:

احدی را نمی توان تحت شکنجه و مجازات قرارداد.

ماده۶:

هرکس حق دارد شخصیت حقوقی او در همه جا به عنوان یک انسان در مقابل قانون شناخته شود.

ماده۷:

همه در برابر قانون مساوی اند و عدم هر تبعیضی.

ماده۸:

در برابر اعمالی که حقوق اساسی هر فرد را مورد تجاوز قرار دهد و آن حقوق به وسیله قانون اساسی یا قانون دیگری برای او شناخته شده باشد، حق رجوع موثر به محاکم ملی صالحه دارد.

ماده۹:

احدی نباید خودسرانه توقیف -حبس یا تبعید شود.

ماده۱۰:

هرکس با مساوات کامل حق دارد دعوایش به وسیله دادگاه مستقل و بی طرفی، منصفانه و علنی رسیدگی شود.

ماده۱۱:

هرکسی متهم به بزه کاری باشد در دعوای عمومی که در آن کلیه تضمین های لازم برای دفاع او تلمین شده باشد تقصیر او قانونا محرز گردد و هیچ مجازاتی شدیدتر از آن نباید اعمال گردد.

ماده۱۲:

احدی در زندگی خصوصی، خانوادگی و اقامتگاه نباید مورد مداخله های خودسرانه واقع شود.

ماده۱۳:

هرکس حق دارد در داخل هر کشوری آزادانه عبور و مرور کند و می تواند محل اقامت خود را انتخاب و می تواند هر کشوری و کشور خود را ارک و یا به کشور خود برگردد.

ماده۱۴:

هرکس حق دارد در برابر تعقیب، شکنجه و آزار

پناهگاهی جستجو کند و در کشورهای دیگر پناه اختیار کند. دز صورتی که تعقیب مبتنی بر جرم عمومی و غیر سیاسی یا رفتارهای مخالف با اصول ملل متحد باشد نمی توان از این حقوق استفاده نمود.

ماده۱۵:

هرکس حق دارد دارای تابعیت باشد و نباید خودسرانه از تابعیت خود یا از حق تغییر تابعیت محروم کرد.

ماده۱۶:

هر زن و مرد بالغ حق ازدواج بدون هرگونه محدودیت نژاد، ملیت، تابعیت و مذهب.

ماده۱۷:

هرکس به تنهایی یا همراه دیگران حق مالکیت دارد و نمی توان خودسرانه او را از حق مالکیت محروم کند.

ماده۱۸:

هرکس حق دارد از آزادی فکر، وجدان و مذهب بهره مند شود.

ماده۱۹:

هرکس حق آزادی عقیده و بیان دارد.

ماده۲۰:

هرکس حق دارد آزادانه مجامع و جمعیت های مسالمت آمیز تشکیل دهد. و نمی توان مجبور به شرکت در امور اجتماعی کرد.

ماده۲۱:

هرکس حق دارد در اداره امور عمومی کشور خود، مستقیما و خواه با وساطت نمایندگانی که آزادانه انتخاب شده باشند، شرکت جوید.

ماده۲۲:

هرکسی به عنوان عضو اجتماع حق امنیت اجتماعی دارد. 

ماده۲۳:

هرکس حق دارد کار کند و کار خود را آزادانه انتخاب کند. بدون تبعیض.

ماده۲۴:

هرکس حق استراحت، فراغت و تفریح دارد به خصوص به محدودیت معقول ساعات کار و مرخصی های ادواری با اخذ حقوق ذیحق است.

ماده۲۵:

هرکی حق دارد از سطح زندگانی، سلامتی و رفاه خانواده اش از حیث خوراک و مسکن و سایر خدمات های مراقبتی را تامین کند و حق دارد در موارد بیکاری، بیماری، نقض عضو، بیوه گی و پیری که به علل خارج اراده انسان وسایل امرار معاش از دست رفته باشد از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار باشد.همچنین مادران و کودکان.

ماده۲۶:

هرکس حق دارد از آموزش و پرورش بهره مند شود.

ماده۲۷:

هرکس حق دارد آزادانه در زندگی فرهنگی اجتماع شرکت کند. و از فنون و هنرها بهره مند شود.

ماده۲۸:

هرکس حق دارد برقراری نظمی را بخواهد که از لحاظ اجتماعی و بین المللی حقوقی آزادی هایی که طبق اعلامیه ملل متحد است را مورد عمل گذراند.

ماده۲۹:

هرکس در مقابل آن جامعه ای وظیفه دارد که رشد آزادی و کامل شخصیت او را میسر سازد.

ماده۳۰:

هیچ یک از مقررات اعلامیه حاضر، نباید به گونه ای تفسیر شود که متضمن حقی برای دولتی یا جمعیتی یا فردی باشد که به موجب آن بتواند هر یک از حقوق و آزادی های مندرج در این اعلامیه را از بین ببرند با در آن راه فعالیتی بنمایند.