تاملی در خصوص رشد، پیشرفت و توسعه

تاملی در مفهوم رشد، پیشرفت، توسعه 

اصطلاحاتی که معمولا مترداف و هم معنای یکدیگر شمرده می شود، ولی با یکدیگر تفاوت های مفهومی بسیاری دارد و با درک این متغیرها می توان به بینش های جدیدی دست یافت. 

رشد صرفا به تولید و ارائه محصولات فارغ از نوع کیفیت آن محدود است، پیشرفت به تولید و ارائه محصولات به شرط ارتقای آن وابسته است و از رشد جایگاه بالاتری دارد. 

اما #توسعه برخلاف دو متغیر تشریح شده به امور عینی و ملموس اصلا تعلق نداشته و دربردارنده امور انتزاعی می باشد و مسائلی نظیر: تعامل، بهره گیری از خرد جمعی، به اشتراک گذاری تجربیات، مشارکت و همکاری، ذهن احترام گذار و... را دربردارد.

در مبانی دینی هم بر مولفه های توسعه تاکید شده است. 

خداوند در سوره های مختلف قران کریم به این موارد توصیه می نماید:

تعاونوا علی البر و التقوی(مایده/2) 

وامرهم شوری بینهم(شوری/ 38 ) 

وشاورهم فی الامر ۖ فاذا عزمت فتوکل علی الله ۚ(آل عمران / 159) 

قال رب اشرح لی صدری(25) ویسر لی امری(26) واحلل عقده من لسانی ﴿۲۷) یفقهوا قولی(طه/25،26،27 ) 

بنابراین توسعه برخلاف تصور همگان، نه تنها صرفا ایجاد زیرساخت های فیزیکی محسوب نمی شود، بلکه مهارت ها و فناوری های نرم از عناصر اصلی توسعه یافتگی هر جامعه می باشد. (چکیده ای از سخنان دکتر رنانی)