اسلام سیاسی یا اسلام بی سیاست؟ دو نگاه به دین و طاغوت

6 آبان 1405 - خواندن 3 دقیقه - 25 بازدید

💢 اسلام سیاسی یا اسلام بی سیاست؟ دو نگاه به دین و طاغوت

🔹 پرسش بنیادین: آیا دین فقط عبادت فردی است یا ساختار حیات اجتماعی و سیاسی را هم سامان می دهد؟ پاسخ به این پرسش، مرز اصلی میان جریان های اسلامی معاصر را تعیین می کند.

🔹 اسلام سکولار: دین را به حوزه خصوصی محدود می کند و مرجعیت آن را در سیاست و نظم اجتماعی نمی پذیرد. نتیجه آن است که در برابر سلطه قدرت ها، دینی برای مقاومت باقی نمی ماند.

🔹 وهابیت: با اینکه ظاهری شریعت محور دارد، بر پایه پژوهش هایی، با تمرکز بر «توحید عبادی»، مفهوم شرک را به امور عبادی محدود کرده و طاغوت را به صورت حداقلی تفسیر کرده است. در این نگاه، شرک سیاسی و پذیرش سلطه طاغوت جایی ندارد و نقش دین در نظم اجتماعی کمرنگ می شود. به همین دلیل، این خوانش از توحید با رویکرد سکولار بی ارتباط نیست.
🔹 اسلام سیاسی: توحید را به معنای نفی هر حاکمیتی غیر از خدا می داند؛ یعنی توحید در عبادت و توحید در حاکمیت و ولایت با هم. چنین نگاهی به کفر به طاغوت می انجامد، نه مصالحه با آن.

🔹 معیار قرآن:

﴿فمن یکفر بالطاغوت ویومن بالله فقد استمسک بالعروه الوثقی﴾ (بقره: ۲۵۶)

در آیه، کفر به طاغوت مقدم بر ایمان به خدا آمده است. ایمانی که به نفی طاغوت نینجامد، توحید ناقص است.

🔹 پیامد تمدنی: تمدن بر معیار ثابت ساخته می شود، نه بر منفعت روز. جریانی که تعریف دین را از میدان قدرت حذف کند، یا طاغوت را بسیار محدود تعریف کند، در عمل حضور استکبار در منطقه را به چالش نمی کشد و توان تمدن سازی ندارد. اسلام سیاسی، با ارجاع به توحید در حاکمیت، تنها جریانی است که نظریه ای برای نظم اجتماعی و ایستادگی در برابر سلطه ارائه می دهد.

📌 نتیجه: مرز اصلی در جهان اسلام، میان شیعه و سنی نیست؛ میان جریان هایی است که دین را محدود به خلوت فردی می کنند و جریانی که توحید را در همه عرصه ها جاری می داند.

#افق_تمدن
#اندیشه_تمدنی
#کفر_به_طاغوت
#اسلام_سیاسی
•┈┈••••🌟📚🌟•••┈┈•
🇮🇷 #اندیشه_تمدنی| عضویت 👇
🆔 @mojtaba_moradi_ir