الو شیرکو؟...

نشر شیرکو؛ تلاقی دانش، زبان و میراث ماندگار

چرا شیراز و چرا شیرکو؟

من با تکیه بر تخصص خود در حوزه تعلیم و تربیت و با نگاهی که از تحصیلات دکترای خود در دانشگاه شیراز برخاسته، نشر شیرکو را در سال ۱۴۰۴ میلادی بنیان نهادم. اما انتخاب این شهر، فراتر از یک تصمیم جغرافیایی بود؛ انتخاب شیراز، انتخاب هویت بود.

شیراز، پایتخت بی رقیب شعر ایران و میعادگاه جاودانه ی شاعران بزرگ تاریخ، همواره شهر شعر، عشق و شاعر پروری بوده است. شهری که نفس های آن با اشعار حافظ و سعدی در هم آمیخته و در هر کوی و برزخ آن، طنین کلام ناب به گوش می رسد. من معتقد بودم تاسیس نشری که رسالتش نشر فرهنگ و کلام است، نباید در جایگاهی جز قلب تپنده ی ادبیات ایران، یعنی شیراز، صورت گیرد. در چنین شهری، نام یک نشر نباید تنها یک برچسب تجاری باشد، بلکه باید نامی باشد که با شکوه این خاک و اصالت این تمدن، هم سنگ و هم تراز باشد.

از همین رو، جستجو برای نامی که بتواند با عظمت حافظ و سعدی و روح شاعرانه ی شیراز هم خوانی داشته باشد، آغاز شد و در نهایت، به نام «شیرکو»رسید؛ نامی که پیوندی است میان شکوه کلام و میراث ماندگار.

رسالت در ترویج زبان و دانش

در مسیر این رسالت، ما همواره میان «دانش» و «فرهنگ» پیوندی ناگسستنی برقرار کرده ایم؛ همان مفهومی که در عبارت عمیق و معنوی «ایران و العراق، لایمکن الفراق» تجلی می یابد. این نگاه وحدت بخش، موتور محرک ما در مسیر ترویج زبان و دانش است.

ما در مدت کوتاهی که از آغاز فعالیت ما می گذرد، موفق شده ایم ۲۱۶ عنوان کتاب مختلف را در کتابخانه ملی ایران به ثبت برسانیم. از این میان، ۱۲۲ عنوان کتاب آموزشی با حمایت ارزشمند «اتحادیه معلمان اسپرانتودان ایران» منتشر شده است. علاوه بر این، ۱۵ عنوان کتاب در حوزه های تخصصی از جمله علوم انسانی، فنی و مهندسی و سایر رشته ها، با حمایت «کمیسیون آموزش و پژوهش انجمن اسپرانتو ایران» به چاپ رسیده است. تمامی این تلاش ها، بخشی از استراتژی بزرگ ما برای معرفی و ترویج زبان اسپرانتو و ایجاد پلی میان 

ملت ها از طریق دانش و کلام است.

وجه تسمیه و نام گذاری: تکریم یک اسطوره

نام «شیرکو»، انتخابی است آگاهانه برای پاسداشت شکوه روایت. ما می خواستیم نام نشر، یادآور قدرتی باشد که از دل کلمات برمی آید؛ قدرتی که در بخش بعدی از این متن، از میراث این نام سخن خواهیم گفت.

شیرکو بیکس؛ امپراطور بی چون و چرای شعر جهان

در تالار افتخار ادبیات جهانی، نامی است که با طنین کوه ها و شکوه خورشید، بر تار و پود کلام حک شده است: شیرکو بیکس. او که به دلیل تسلط بی نظیر بر ساختارهای زبانی و توانایی جادویی اش در تبدیل کلمات به تصاویر زنده، به عنوان «امپراطور شعر جهان» شناخته می شود، فراتر از یک شاعر، یک پدیده ادبی است.

شیرکو بیکس (1940–2013)، میراث بر اصیل شکوه ادبی است؛ او فرزند بزرگ «فایق بیکس»، دیگر شاعر و ستاره پرآوازه و برجسته کردستان است. این اصالت هنری، در رگ های او جاری بود و او توانست با بهره گیری از این ریشه، درختی سترگ در باغ ادبیات معاصر پرورش دهد.

او نه تنها میراث پدر را حفظ کرد، بلکه با افزودن لایه هایی از نوآوری و عمق فلسفی، جایگاه خود را در میان بزرگ ترین شاعران تاریخ تثبیت نمود. او با لقب «آوازخوان کوه ها» شناخته می شد و توانست از مرزهای زبانی خود فراتر رود و با خلق آثاری که در آن ها اصالت فرهنگ با مفاهیم جهانی و انسانی گره خورده بود، جهانی از معنا خلق کند. امپراتوری او نه از طریق قدرت سیاسی، بلکه از طریق سلطه ی مطلق کلام بر قلب های میلیون ها انسان بنا شده است؛ امپراتوری ای که در نشر شیرکو، یاد و خاطره آن گرامی داشته می شود.

دکتر صلاح محمدپور

دکتری فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه شیراز

مدرس دانشگاه فرهنگیان و دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی تهران

مدیرمسئول نشر شیرکو

رییس مجموعه کنفرانس های بین المللی پداگوژی و اسپرانتولوژی