سرزندگی در مجتمع مسکونی
سرزندگی در مجتمع های مسکونی تنها با افزایش تعداد فضاهای عمومی، ایجاد فضای سبز یا افزودن امکانات رفاهی به وجود نمی آید، بلکه نتیجه کیفیت ارتباط میان فضاها، نحوه سازمان دهی آن ها و امکان حضور و تعامل ساکنان در محیط است. زمانی که مسیرهای حرکتی خوانا و پیوسته باشند، دسترسی میان بخش های مختلف به سادگی انجام شود و میان فضاهای عمومی، نیمه عمومی و خصوصی سلسله مراتب مشخصی شکل گیرد، بستر مناسبی برای حضور، مکث و فعالیت های روزمره ایجاد می شود. در این ساختار، فضای باز میان ساختمان ها اهمیت ویژه ای پیدا می کند و از یک فضای باقیمانده میان توده های ساختمانی به یک عنصر فعال در شکل گیری زندگی جمعی تبدیل می شود. ترکیب مسیرهای پیاده، فضاهای سبز، نشیمن، عناصر آبی، فضاهای بازی و فضاهای نیمه باز می تواند شبکه ای پیوسته ایجاد کند که حرکت و مکث را در کنار یکدیگر قرار داده و فرصت بیشتری برای تعاملات اجتماعی فراهم آورد. همچنین، ایجاد دیدپذیری مناسب میان فضاهای مشترک و واحدهای مسکونی می تواند نظارت طبیعی و احساس امنیت را تقویت کند. در اقلیم مرطوب بندرانزلی، استفاده هدفمند از پوشش گیاهی، آب، سایه و فضاهای نیمه باز نیز امکان شکل گیری محیطی سازگارتر با شرایط اقلیمی را فراهم می سازد. بنابراین، ایده اصلی طراحی بر تبدیل فضای بین ساختمان ها به یک «شبکه زنده اجتماعی–فضایی» استوار است؛ شبکه ای که حرکت، مک