پیکاسو از چارچوب قاب نقاشی تا چارچوب شکنی در سبک

پابلو پیکاسو؛ هنرمندی که قواعد دیدن را شکست, پابلو پیکاسو فقط نقاشی نبود که سبک تازه ای پیدا کرد؛ او شیوه دیدن انسان از جهان را به چالش کشید. در زمانی که بسیاری از نقاشان می کوشیدند واقعیت را هرچه دقیق تر و طبیعی تر روی بوم بازسازی کنند، پیکاسو پرسید: چرا باید یک چهره را فقط از یک زاویه ببینیم؟

او همراه با ژرژ براک به شکل گیری کوبیسم کمک کرد؛ سبکی که در آن اشیا به شکل های هندسی شکسته می شدند و گاهی چند زاویه دید هم زمان در یک تصویر قرار می گرفت. «دوشیزگان آوینیون» از نخستین آثار مهم این تحول بود؛ اثری که در زمان خود بسیار غیرمعمول و حتی تکان دهنده به نظر می رسید.

اما تابوشکنی پیکاسو فقط به سبک نقاشی محدود نشد. او در طول زندگی طولانی هنری خود بارها سبک، تکنیک و شیوه بیانش را تغییر داد و حاضر نبود در چارچوب یک سبک ثابت باقی بماند. «گرنیکا» نیز نمونه ای متفاوت از قدرت هنر او در بیان رنج و خشونت جنگ است.

شاید مهم ترین ویژگی پیکاسو همین بود: او به جای اینکه بپرسد «چگونه باید نقاشی کرد؟»، پرسید «آیا اصلا باید این گونه نقاشی کرد؟» و همین پرسش، او را به یکی از تاثیرگذارترین چهره های هنر مدرن تبدیل کرد.

پیکاسو نشان داد هرچند نقاشی اغلب در یک قاب چارچوب خلق می شود اما سبک و سیاق آن را نمی توان در قفس چارچوب ه ااسیر کرد.