نور آگاهی انسان در علم حق تعالی

[محی الدین ابن عربی]

فالامر یتردد بین الاسمین الالهیین" الاول" و" الآخر"، و عین العبد مظهر لحکم هذین الاسمین. و هذا هو الفصل الذی یسمیه الکوفیون" العماد"، مثل قوله:" انت" من قوله: " کنت انت الرقیب علیهم".(1)

__

امر، بین دو بسم الهی: «الاول» و «الآخر» در تردد و رفت و آمد است و عین (ثابت) بنده، مظهر حکم دو اسم می باشد، این همان فصلی است که کوفیان آن را «عماد = ستون» می نامند، مانند بیان الهی «انت = تو» در فرموده اش: کنت انت الرقیب علیهم، یعنی: تو خودت* مراقب آنان بودی (مائده/117).(2)

***

[یزدانپناه عسکری]

تردد و رفت و برگشت، بین دو بسم الهی: «الاول» و «الآخر»، تکیه بر مرور بنده و نور آگاهی در علم و به حکم حق تعالی است.

____________

1 – محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه (عثمان یحیی)، 14جلد، دار احیاء التراث العربی - بیروت، چاپ: دوم، 1994 م. ج11، ص: 436 ، (434/11)

[محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه (اربع مجلدات)، 4جلد، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، ج2 ؛ ص31]

2 - فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی ، ترجمه ، تعلیق ، محمد خواجوی- تهران : انتشارات مولی، 1383، جلد ششم، صفحه 110 ، 111 (434/11)

* - مراد کلمه «انت» است که کوفیان عماد می نامند، زیرا اگر در آیه می فرمود: کنت الرقیب علیهم. معنی تمام بود، شاهد سر کلمه ی انت است که تآکید و عماد بر آن است «تو خودت»: اعتماد و تکیه بر عین ثابت بنده است.