متعلق قدرت ایجاد است نه اعدام

[محی الدین ابن عربی]

در اینجا علم شریفی است و آن اینکه متعلق قدرت ایجاد است نه اعدام، بنابراین در اینجا دو امر با هم تعارض پیدا می کنند: امر اول اینکه بردن در اینجا مراد اعدام و نابود کردن نیست، بلکه انتقال از حالی است به حال دیگر، بنابراین متعلق قدرت ظهور «محکوم علیه» است به حالی که بدان انتقال پیدا کرده است. پس قدرتش را آن حال پدید آورده است، بنابراین جز به ایجاد تعلق نگرفته است. و امر دیگر آنکه وصف او به اقتدار بر بردن است، یعنی آن را ناخوش دارنده ای بر باقی گذاردنش در وجود نیست،

زیرا وجود عینی که قائم به نفس خودش است، یعنی بقایش، مشروط به شرط به وجود آن شرط است که وجود را بر وی باقی می دارد، و آن شرط را خداوند در هر زمانی یاری و امداد می نماید.(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

متعلق قدرت ایجاد، حکم مطلق جامع اسماء حق به قضای کلی در تثبیت و اقتدار قصد «محکوم علیه» در جابجای «سر قدر» است.

____________________

1 – فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی، ترجمه تعلیق محمد خواجوی- تهران: انتشارات مولی، 1383، جلد 12، صفحه 200

[ان متعلق القدره الایجاد لا الاعدام

و هنا علم شریف و هو ان متعلق القدره الایجاد لا الاعدام فیتعرض هنا امران الامر الواحد ان الذهاب المراد هنا لیس الاعدام و انما هو انتقال من حال الی حال فمتعلق القدره ظهور المحکوم علیه بالحال التی انتقل الیها فاوجدت القدره له ذلک الحال فما تعلقت الا بالایجاد و الامر الآخر ان وصفه بالاقتدار علی الذهاب ای لا مکره له علی ابقائه فی الوجود فان وجود عین القائم بنفسه اعنی بقاءه انما هو مشروط بشرط بوجود ذلک الشرط یبقی الوجود علیه و ذلک الشرط یمده الله به فی کل زمان. ( محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه، اربع مجلدات، 4جلد، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، ج3 ؛ ص365 ، 366)]