اقتدار در طریق معرفت

[عبد الرحمن جامی]

آنچه از ید «الواهب» می رسد از عطایا جز بهر اظهار جود نیست. و در مقابل آن از موهوب له نه عمل طلبد و نه حمد و نه شکر منعم و نه ثناء.

زهی فیض فضل تو از حد فزون - نگنجد در افضال تو چند و چون

منزه عطایت ز شوب غرض - مبرا نوالت ز نیل عوض

اگر کسی گوید، «منعم علیه مطالب است به شکر منعم در شریعت»، جواب گوئیم که شکر منعم که بر منعم علیه واجب است از جهت عبودیت است، نه از جهت انعام منعم، که هر کس که شکر منعم حقیقی از جهت نعمت کند، او عبد المنعم باشد، نه عبد الله. (1)

***

[مولانا جلال الدین محمد بلخی]

حق چو بخشش کرد بر اهل نیاز - با عطا بخشیدشان عمر دراز

خالدین شد نعمت و منعم علیه - محیی الموتاست فاجتازوا الیه

داد حق با تو در آمیزد چو جان - آن چنان که آن تو باشی و تو آن (2)

***

[یزدانپناه عسکری]

مصدر عطا از روی اسما، اقتدار اسم جامع جمیع اسماء است، و اقتدار منعم را در طریق معرفت می پذیرد.

_______________________

1 - عبد الرحمن جامی، نقد النصوص فی شرح نقش الفصوص، 1جلد، سازمان چاپ و انتشارات وزارت ارشاد اسلامی - تهران، چاپ: دوم، 1370. صفحه 113

2 - مولانا جلال الدین محمد بلخی (مولوی)، مثنوی معنوی، سازمان چاپ و انتشارات وزارت ارشاد اسلامی - تهران، چاپ: اول، 1373. ص933