شواهد علمی اثربخشی رویکرد روانکاوی در کاهش اضطراب دانشجویان

اضطراب، یکی از رایج ترین چالش های سلامت روان در میان دانشجویان است. رویکرد روانکاوانه، با تمرکز بر فرآیندهای ناهشیار و تعارضات درونی، چارچوبی عمیق برای درک و درمان این اضطراب فراهم می کند. شواهد پژوهشی معتبر، اثربخشی این رویکرد را به طور چشمگیری تایید کرده اند.

یک مطالعه مروری جامع در سال ۲۰۲۳ با بررسی فراتحلیل های متعدد نشان داد که شواهد با کیفیت بالا در اختلالات افسردگی و کیفیت متوسط در اختلالات اضطرابی، نشان می دهد که روان درمانی پویشی (که ریشه در روانکاوی دارد) در کاهش علائم اصلی، بر گروه های کنترل (بی درمان) برتری معناداری دارد. همچنین این رویکرد به اندازه سایر درمان های فعال (مانند CBT) موثر است .

به طور خاص، فراتحلیلی بر روی ۱۱ کارآزمایی تصادفی شده و کنترل شده (با بیش از ۱۱۰۰ شرکت کننده) نشان داد که روان درمانی پویشی کوتاه مدت برای اختلال اضطراب اجتماعی، در مقایسه با لیست انتظار، تاثیری بزرگ و معنادار دارد. جالب تر اینکه این مطالعه نشان داد اثربخشی این درمان در دوره پیگیری نه تنها حفظ، بلکه بهبود نیز یافته است .

همچنین پژوهشی که اثربخشی مشاوره ی پویشی را در دانشگاه بررسی کرد، نشان داد که این مداخله با کاهش معناداری در شاخص های اضطراب، افسردگی و پریشانی روانی عمومی دانشجویان همراه است و این اثربخشی در دانشجویان با علائم بالینی شدیدتر، بیشتر بوده است .

علاوه بر این، یک مطالعه مروری و فراتحلیل که به روزرسانی ۱۰ ساله پژوهش ها را ارائه می دهد، نشان داد که درمان های پویشی تجربی (که بر پردازش هیجانی در لحظه تاکید دارند) در مقایسه با گروه های کنترل غیرفعال، تاثیری بزرگ و پایدار بر اختلالات خلقی و اضطرابی دارند. این اثر در دوره های پیگیری نیز حفظ می شود و حتی ممکن است در بلندمدت نسبت به درمان های فعال دیگر، مزیت هایی داشته باشد .

جمع بندی این شواهد نشان می دهد که رویکرد روانکاوانه و روان پویشی، یک درمان مبتنی بر شواهد برای اختلالات اضطرابی و افسردگی است. درک ریشه های ناهشیار اضطراب و پرداختن به تعارضات درونی، به دانشجویان کمک می کند تا با بینشی عمیق تر و پایداری بیشتر، چالش های عاطفی خود را مدیریت کنند. بنابراین، این رویکرد می تواند یک گزینه درمانی ارزشمند و موثر در مراکز مشاوره دانشگاه ها باشد.