حکم خلق در حق به حق

[محی الدین ابن عربی]

ای دوست! این پیوند را تحقق بیاب، چون پیوند عجیبی است، حکمش خلق در حق است – به حق – و در نفس العین با وجود حکم و قبول حق برای حکم خلق، خلقی نیست، و آن قبول وجود است برای حکم عدم، و جز این گونه نمی باشد، و اگر آن نبود، کثرت را عینی نبود، در حالی که در واقع جز کثرت – با احدیت عین – نمی باشد، پس ناگزیر از ظهور احکام کثیر است و جز عالم نمی باشد. زیرا آن کثیر متعدد است و حق، واحدالعین است و کثیر نیست.(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

ناگزیری از ظهور احکام کثیر در حکم خلق در حق و به حق.

____________

1 - فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی ، ترجمه ، تعلیق ، محمد خواجوی- تهران : انتشارات مولی، 1383، جلد دوازدهم، صفحه 229

- [فتحقق یا ولی هذا الوصل فانه وصل عجیب حکمه خلق فی حق بحق و لا خلق فی نفس العین مع وجود الحکم و قبول الحق لحکم الخلق و هو قبول الوجود لحکم العدم و لیس یکون الا هکذا و لو لا ذلک لم یظهر للکثره عین و ما ثم الا الکثره مع احدیه العین فلا بد من ظهور احکام الکثیر و لیس الا العالم فانه الکثیر المتعدد و الحق واحد العین لیس بکثیر. (محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه، اربع مجلدات، 4جلد، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، ج3 ؛ ص374)]